ပံုျပင္ေလး အဆံုး

ပံုျပင္ေလး အဆံုး

မွားယြင္းတတ္သည္
မ်က္ရည္ မက်
ေၾကကြဲရ. .။

ေအးစက္မွဳိင္းညိဳ
ေဆာင္းအိုအိုၾကီး
ငါ့ရင္ မီးေလာင္ ...။

လြမ္းတတ္ျခင္းနဲ႔
အျပစ္မဲ့စြာ
ခါခါေၾကကြဲ.. ။

ေ၀းသြားတဲ့ေနာက္
ငါတေယာက္ထဲ
တိတ္ဆိတ္ျမဲ...။

နွဳတ္မဆက္နိုင္
မ်က္ရည္ျဖိဳင္ ဆဲ
မခြဲနိုင္ဘူး
အရူးမူးခ်စ္
ပံုျပင္သစ္
ခ်စ္ရတဲ့သူ ေျပာရက္ခဲ့..။

ျငိမ္းေဇဦး

လူညာၾကီး ရဲ့ စိတၱဇ

လူညာၾကီး ရဲ့ စိတၱဇ

ဒင္းန ဲ့မွ ခ်စ္တတ္လာျပီ
ညာလိုက္ရတာ အခါ ခါ ...
အခ်စ္ဆိုတာ
လြမ္းခ်င္သူမ်ား အတြက္
တခါသံုး ေဆးျမီးတို ျဖစ္ျဖစ္သြားသတဲ့.....
လွ်ာဖ်ားေလးနဲ႔ မထိတထိလွ်က္
အညွိတက္ေနတဲ႔ အာရံု
ၾကံဳ...ၾကံဳဖူးေပါင္...။

ၾကံရာမရတဲ့အဆံုး
ဖက္ေခါင္းအံုးျဖစ္ခြင့္ကို
ဖေယာင္းတိုင္ထြန္း
ကြမ္းေတြမန္း
အေမဂ်မ္းကို ပသ
ခဏေလးျဖစ္ျဖစ္
ျဖစ္ခြင့္ရ ဖို႔
တခါတေလလဲ
ေပါရဲမွဳ ပံုစံစံုနဲ႔
ၾကံမိၾကံရာၾကံ...။

တာေတ ကို လန္ ေရာ ....
တရားေဟာ ဓမၼ ကထိက လုိ
မ်က္နွာခ်ိဳေသြး
ခပ္ေအးေအး .....
ေကာင္မေလးကို ေသြးေဆာင္
တခါတခါလဲ ဓါးျပ တေကာင္လို
ျခိမ္းေျခာက္ ....
ဟိန္းေဟာက္လို႔
စိတ္ေနာက္ရ...
ဂြပဲ....။


ေရမရွိတဲ႔ ေခ်ာင္း
နွာေခါင္းေဖာ္ ေသျပ ခ်င္ေလာက္တဲ့ ေမတၱာနဲ႔
ခ်စ္ခဲ့ရတာပါ ေမ်ာက္မူးလဲမေလးရယ္...
ဒီလိုလဲ ..
ဘယ္နွစ္ၾကိမ္ညာ ခဲ့မိတယ္ ဆိုတာ
ေသခ်ာ ျပန္တြက္ၾကည့္ျဖစ္ရင္
ကာကူလိတ္တာၾကီး မီးေလာင္ျပင္ ျဖစ္သြားနိုင္ရဲ့...။။

မင္းရဲ့ ႏွုုတ္ခမ္းေလးကို
ဘီယာလိုစုတ္ခ်င္တယ္
ရင္သားေလးကို
ေနကာမ်က္မွန္လို တပ္ခ်င္တယ္
............... တယ္
.....................တယ္
..........တယ္
တူ..နယ္ တဲ့..နယ္ န ဲ့
စိတ္ကူးန ဲ့ရူး........။

ျငိမ္းေဇဦး