Sunday, July 6, 2008

သာမည ျဖစ္စဥ္

မိတ္ေဆြတို႔ ...
နယူးေယာက္ျမိဳ႕ၾကီး က်ေပ်ာက္သြားတဲ႔ အာရံုထဲကို
မရဲတရဲ ခုန္မခ်ပါနဲ႔
ရမက္ထြားထြားေတြက သင့္ကို ၀ါးျမိဳသြားပါလိမ့္မယ္။



ပရိေဒ၀ ကို ၀တ္ဆင္ဖို ့အခ်စ္ကို ရွာပါ

၀မ္းနည္းေနရင္ေတာင္ နားလည္ျပံဳးျပံဳးပါ

လူသားအဆန္ဆံုးလူသားဆန္မွဳေတြဟာ
ကမၻာေလာကကို က်က် နန လုပ္ၾကံ ေနခ်ိန္မွာ
ကေလးတအုပ္ကို ေတးတပုဒ္ျဖစ္ျဖစ္ သင္ေပးပါ

ႏြားေျခရာခြက္ထဲ ေဇာက္ထိုးက်သြားခ်ိန္မွာ
ႏြားေျခရာခြက္ရဲ့ ခမ္းနားမွဳကို စာတန္းျပဳစုပါ ။

ဘ၀ဆိုတာ တခုခု အျမဲလုိအပ္ေနတဲ႔ ျဖစ္စဥ္ျဖစ္ေလတဲ့အျပင္
လိုအပ္မွဳေတြေနာက္လိုက္ရင္း
ဘ၀ေလးေပ်ာက္မသြားဖုိ႔ ရုန္းကန္ရတာလဲ
ကံၾကီးတဲ႔ ကိစၥေပါ့..................။


ျငိမ္းေဇဦး

အေနအထိုင္တတ္မွဳမ်ား



အပုပ္ ခ်ိန္မွာ
ပျခဳပ္အိမ္ လာတတ္တဲ႔ အရပ္လူၾကီးလို
အလကားရေပမယ့္
သြားျဖဲ ၾကည့္တတ္တဲ့အက်င့္။

ကုိယ္၀န္ရင့္မာၾကီးနဲ႔ မိ်ဳးေစ့ေတြလဲ
ခုဆို ရွက္ရွက္နဲ႔ ေျမၾကီးထဲကို တိုး၀င္သြားေတာ့မယ္။

ကလက္တက္ တက္ ပန္းပြင့္ေတြဆီက
နမ္းခြင့္ကို မင္း မေျပာနဲ႔ ငါမေျပာနဲ႔
လိပ္ျပာတေကာင္ က ေတာင္ မေတာင္းခဲ့ပါဘူး။


ပဥၥပါပီရဲ့ဒိုင္ယာရီကို
ဘရန္ဒီ ၾကိဳက္တတ္တဲ႔ ဖန္ခြက္တစ္လံုးက
ျပံဳးျပံဳးၾကီး တက္ဖိျပီးေျပာလိုက္တယ္
ဘယ္ေတာ့မွ အသည္းေျခာက္ေရာဂါ နဲ႔ ငါမေသဘူးတဲ႔..။

ေဟာဒီမွာ စီးကရက္တဖြာ ဖြာလိုက္ပါ
ၾကက္ေၾကာ္တကိုက္ကိုက္လိုက္
ျပီးရင္ နတ္ဒိုးနဲ႔ ဟပ္ထိုးလဲေအာင္က
ဘယ္အရာကမွ မေရးမၾကီးဘူး။


ဘ၀ဆိုတာ တဏွာေပမရဲ့အရင္းအျမစ္
ဂ်စ္ကန္ကန္ေပကပ္ကပ္ ေက်ာက္ခဲတလံုးကို
ၾကံဳးၾကံဳးကန္ျပီး အလိုမက်မွဳေတြကို
ေျခမကြဲမွဳနဲ႔ အာရံုေျပာင္းလိုက္
ေကာင္းသြားလိမ့္မယ္..။


ရံွုးနိမ့္မွဳေတြကို ေအာင္ျမင္စြာယူခဲ့ျပီးျပီ
နာရီအသစ္စက္စက္တလံုးက ျဗဳန္းစားၾကီးထျမည္ေအာင္
ဘယ္သူ နွဳိးစက္ေပးသြားသလဲ
ဒါလဲအေရးမၾကီးေတာ့ဘူး
အေရးၾကီးတာက လွလွေလး က်တတ္ဖို႔...။

အဲဒီမွာတင္ မိုးပ်ံပူေဖါင္းဟာ
သူ႔ေခါင္းသူပြတ္ရင္း ကိုယ္လြတ္ရုန္းသြားသတဲ႔...။

ျငိမ္းေဇဦး