Monday, July 14, 2008

မေသြ ့ေသးေသာ အေငြ႔မ်ား၏ အသံကိုနားေထာင္ျခင္း

ငယ္ငယ္တုန္းက
ကေလးပဲ ။

ကေလးဆိုေတာ့
ကေလးလိုပဲ အထင္ၾကီးလဲခံခ်င္
အသိအမွတ္ျပဳလဲခံခ်င္
မျပည့္တဲ႔အိုးရဲ့ ေဘာင္ဘင္ခတ္မွဳေတြနဲ႔...။

စကားလံုး လွည္းဘီးေလာက္ၾကီးေတြ
ပါးစပ္က လွိမ့္ လွိမ့္ထြက္လာလိုက္တာ
မသက္မသာ....။

နည္းနည္းေလးလဲ ဆရာလုပ္လိုက္ရမွ
သိသမွ်နည္းနည္းကိုလဲ
သည္းသည္းမည္းမည္းၾကြားလိုက္ရမွ
ေနရထိုင္ရ အဆင္ေျပသဗ်...။

ငယ္ငယ္ကေပါ့ေလ
ငယ္ငယ္ကေပါ့
ခုေတာ့ ေဘာင္ဘင္ခတ္စရာမလိုေတာ့ပါဘူး
ဘာေၾကာင့္ဆို ..ျပည့္သြားလို႔မဟုတ္ပါဘူးေလ
ေသြ႔သြားလုိ႔ပါ.............။

ျငိမး္ေဇဦး

ခ်စ္သူတိုင္းလဲညားၾကေစ



အခ်စ္ဆိုတဲ့အရာၾကီးကို
ဒူးရင္းသီးလို ျမည္းခဲ့ဖူးသတဲ႔
ဒင္း ဆိုတဲ႔ ဟာၾကီးက.....။

ေအာင္မယ္ ေျပာင္တယ္ေနာ္
အေပ်ာ္အပ်က္နဲ႔ ဟိုဖက္က ေကာင္ေလးကိုေတာင္
သူေယာင္မယ္လို တန္ခိုးနဲ႔
မရိုးမရြျဖစ္ေအာင္ လုပ္သတဲ႔
အလဲ့....။

တို႔ေတြက နင္ဆိုတာ
ေမြးကတည္းက လင္စိတ္သားစိတ္ကုန္ေနတဲ႔
မွဳန္ၾကီးလို ့ထင္ခဲ့တာဟဲ့
မွားတဲ့အခါလဲမွားေပမေပါ့....။

အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့
ဖိနပ္အသစ္ေလးပါ
စီးစမွာေတာ့ ေျခေထာက္နာတတ္တာလဲရွိ။

အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့
ကုိယ္၀န္တားေဆးပါ မတည့္တ ဲ့အခါ ၀လာတတ္တယ္။

အခ်စ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့
ျမင္းတစ္ေကာင္ပါ စီးရာလူေစရာသြားတယ္။

အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့
မျမရင္ရဲ့သီခ်င္းပါ ေဒၚလာျပားၾကီးဆယ့္ငါးျပားနဲ႔
ခါးကိုင္းေနရတတ္တယ္။

အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့
ျမစ္တစ္စင္းပါ စီးဆင္းတတ္တဲ့သေဘာလဲရွိတယ္။

အခ်စ္ဆုိတာ တကယ္ေတာ့အခ်စ္ပါဟာ
မယံုရင္ ထံုက်င္ေနတဲ႕အခ်ိန္ ထေျပးၾကည့္
အဲသလိုအသိေတြလဲရေစတတ္တယ္.........။

အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္ေတာ့
ကမာရြတ္က မာမြတ္ သမီးေလးဆိုတာကလြဲလို႔
ငါလဲ ေသခ်ာ မသိမွေတာ့
ဒီ စကား ၀ိုင္းမွာ ငါ မပါတာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မယ္ထင္ပါ့
ကဲ ...အဲသေလာက္လြယ္ေနမွေတာ့
ခ်စ္သူတိုင္းလဲ ညားၾကေစ.............။


ျငိမ္းေဇဦး