နမ္းခ်င္တယ္

ဘ၀ဆိုတာ ေနာင္တ န ဲ့အေပါင္ဆံုးထားတဲ့
ျဖစ္စဥ္ ျဖစ္ျဖစ္သြားတတ္တယ္....။

နွစ္ျခင္းေပါက္ ေမ ့နိုင္ေျခရွိတ ဲ့စိတ္ဓါတ္ အင္အားေတြ ငါ့မွာ
ဘယ္တုန္းကမွ မရွိခဲ့ပါဘူး



အခ်ိန္ရဲ့၀ါးမ်ိဳမွဳ ကို ငါးရိုးလို ကန္ ့လန္ ့ခံျပီး ေနပစ္ခ်င္တယ္

လက္ေလ်ာ့မွဳေတြန ဲ့ ေနာက္ဆံုးမိနစ္မွာ...
သခၤါရကို အနိုင္ပိုင္းဖို ့ ေဖာ္ျမဴလာေကာင္းေကာင္းန ဲ့
ေသျခင္းတရားကို ဘုရားသခင္က လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တာေပါ့...

အဲလို မွတ္ယူခ်င္လဲယူ လို႔
ခပ္ညံ့ညံ့ တာ၀န္မဲ့မွဳေတြနဲ႔ ဘာသာတရား တစ္ခုကို
ပစ္ ထူ ေထာင္ ရေတာ့မလုိလို....

ရွိျပီးသား အုပ္ေတြထဲပဲ ခပ္ရဲရဲတိုးျပီး
အရွက္မရွိတ ဲ့မ်က္နွာနဲ ့ သက္ေသခံျခင္းပဲ
ေပါေၾကာင္ေၾကာင္ ထလုပ္ရေတာ့မလိုလို...။

သခၤါရကို အလစ္အငိုက္ယူ ျခံဳခို တိုက္ခိုက္ဖို႔
ခရီးသည္တင္ ေတာကားတစ္စီးကို ဓားျပ တိုက္သလို
လမ္းေပၚ သစ္ပင္လွဲ ျပီး
ေဟာဒီ စၾကၤ၀ဠာ ၾကီးကို ယာယီ ရပ္တံ့ ခိုင္းလိုက္နိုင္ခ်င္တယ္..။


ရွားပါးနံုနဲ႔ျခင္း ကႏၱာရထဲမွာ
တုိ ့က ေရငတ္သူပါ ေဘဘီရယ္
အဲဒီ လို အေပ်ာ ့ဆြဲေလးေတြန ဲ့
ခ်စ္သူေတြအေပၚ ကုလားအုပ္တစ္ေကာင္ ျဖစ္ျဖစ္သြားတတ္တဲ့
ကံၾကမၼာ အက်ိဳးေပးန ဲ့
မိုးေအးျပီဆို စီးစီးပိုင္ပုိင္ ခြျပီး ဖက္ထားခ်င္တုန္း...။

ဇိမ္ပဲ အခ်စ္ရယ္ လုိ႔
အပ်င္းၾကီးၾကီးနဲ႔ ႏြားသိုးၾကိဳးျပတ္ မွတ္ခ်က္ခ်ျဖစ္တဲ့
ေဆာင္းညေတြျပန္လာေတာ့မယ္...........။

အခ်ိန္ေတြဟာ ျငိမ္ေနတာမဟုတ္ဘူး
စိတ္ကူးေတြကလဲ သူ ့ဒူး သူ ေရစြတ္ခုန္ခဲ့လို ့
ခုဆို ေရြ ့ေရြ ့ေျပာင္းလဲျဖစ္စဥ္န ဲ့ အေတာင္ ပံေတြေတာင္ ပုိင္ဆိုင္ေနခဲ့ျပီ။

နိစၥဒူ၀ ဆန္တ ဲ့ ကိစၥဟူသမွ်ကို ပင္စင္ေပးလိုက္ျပီ
ေနခ်င္သလိုေနမယ္ ၊ စားခ်င္သလိုစားမယ္
သြားခ်င္ရာသြားမယ္
တကယ္ေတာ့ လူဆိုတာ ဆင္ေျခတခု န ဲ့
အဆင္ေျပမွဳေတြကို မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ဖန္တီးယူတတ္တဲ့
အဆင့္ျမင့္ အရိုင္းအစိုင္းသတၱ၀ါ ပါလို႔
အေၾကာင္းျပခ်က္တစ္ခုကို ေအာင္ျမင္စြာဖန္တီးယူခဲ့ျပန္ျပီ။

ဒီမွာ.........
ငါဟာ ဒ႑ာရီ ထဲမွာ ဘယ္ေတာ့မွမပါတဲ့
လူၾကမ္း
သို ့မဟုတ္ မင္းသား
သို ့မဟုတ္ ဥယ်ာဥ္တစ္ခု
သို ့မဟုတ္ နွင္းဆီတပြင့္
သို ့မဟုတ္ ပုလဲတစ္ကံုး
သို႔မဟုတ္ ၀ိုင္တစ္ခြက္
သို ့မဟုတ္ ညစာစားပြဲတစ္ခု
သို ့မဟုတ္ အကခန္းမနံရံက ဆီမီးေရာင္
သို ့မဟုတ္ ပိုးဖဲ ေမြ ့ရာ
သို႔မဟုတ္ မဟာ ဧကရာဇ္
သို ့မဟုတ္ ေက်ာက္ဖ်ာတစ္ခ်ပ္
သို ့မဟုတ္ ဓားတစ္လက္
ျမွားတစင္း ၊ သီခ်င္းတပုဒ္
ျမင္းတအုပ္ဆြဲတဲ ့ ရထားလံုး
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ကြယ္....
အားလံုးကို ျပံဳးျပီး အဆံုးခရီးအထိ သိပ္ခ်စ္သူရဲ့
နွုတ္ခမ္းကို လြမ္းစရာမလိုပဲ နမ္းခ်င္တယ္............။




ျငိမ္းေဇဦး

အမွတ္တမဲ့ ၏ သေရာ္ ျပံဳး

အမွတ္တမဲ့နဲ႔
ျဖတ္ခဲ့တဲ့ခရီးေပါင္း မ်ားျပီ....
နည္းနည္းပါးပါးမ်ား...ဂရုထားခဲ့ရင္ေတာင္
ဇနီးေကာင္း နုထြား ခပ္ရွားရွားေလး..
ေအးေအးေဆးေဆး ခရီးမမ်ားပဲ ရ...
အဆင္ေတြေျပ....
ဘုစု ခရု ေတြထြန္းကား...
ထင္ထားတာထက္ပို ထြန္းကား...
မဟား ဒယား ကို ထြန္းကား...
စိတ္ေတြဘာေတြလဲ တဖြားဖြား ညစ္ေပါ့.....။


က်ဳပ္က ဘယ္ေတာ့မွ အရြယ္မေရာက္
နွစ္ဆယ္ေလာက္ ပဲ ထင္တဲ ့စိတ္န ဲ့
မွင္န ဲ့အိပ္ ေနတာ ဇရာဆိုတာ
နားစမ္းပါ ေပါ့...........။


ဟိုမွာ ..ဒီမွာ..
ငိုစရာ..ရီစရာ
ညိဳျပာရီ..ကညာမ်ားေတြ႔လို႔ကေတာ့
ကို ဟာ ဒီမွာ...ဆိုကာ ပလီကာ...
ဂစ္တာသံေပး..
မယ္ဒိုလင္သံေပး..
ဘာတူရိယာမွ မရွိဘူးဆိုရင္ေတာင္ ေလခြ်န္သံေပးလို႔
ဟန္ေရးေတြက အျပတ္ျပခ်င္တုန္း........။

မည္ကာမတၱမဟုတ္တဲ့
ျမတ္နိုးမွဳေတြေနာ္..
ေပါ့ေသးေသးမဟုတ္တဲ့
ေမတၱာတရားေတြေနာ္
ထမင္းထုပ္ နဲ ့လိုက္ရွာ
သိုးသြားမယ္ေနာ္ ....

အဲဒီလို....
ေၾကျငာအားေကာင္းေကာင္းနဲ႔
ခါးေညာင္းေအာင္ ရပ္ေအာ္ေနတဲ႔
မီးပိြဳင့္လမ္းဆံုက ဂ်ာနယ္ အေရာင္းသမားတစ္ေယာက္လို
ကိုယ့္ကိုယ္ ကိုယ္ ေစ်း ဆြဲဆြဲတင္ေနရတာေတာင္
အမွတ္တမ ဲ့ေနတုန္း...။

အမွတ္တမ ဲ့ေနတုန္း.....
မခ်ိျပံဳး ဟာ ၀ုန္းဆို မ်က္နွာသစ္ကန္ေရွ ့က
မွန္ ထဲ ခုန္၀င္ ...
ငါ့ကို မခ်ဳိမခ်ဥ္ျပန္ၾကည့္လို႔
ငိုင္ မိတ ဲ့မနက္............။



ျငိမ္းေဇဦး