Tuesday, August 19, 2008

မမဘာလို႔ ဖံုးတာလဲ ...



ဟိုးေရွးတုန္းက
ေကာင္မေလး တေယာက္ရွိတယ္။

အဲဒီေကာင္မေလး ကိုေမြးဖြားတဲ ့တိုင္းျပည္က ေတာင္ၾကီးတစ္ခုရဲ့ ေျခရင္းမွာတဲ့။

အဲဒီလိုနဲ႔ ... ေကာင္မေလးဟာ တေျဖးေျဖး အရြယ္ေရာက္လာေတာ့ ... ထင္းရူးပင္ၾကီးေတြေအာက္မွာ မိုးရာသီဆိုရင္ အနီေရာင္မွဳိၾကီးေတြကို အျမဲေကာက္တတ္တယ္တဲ႔

ျပီးေတာ့ အဲဒီမွဳိနီၾကီးေတြကို သူ ့ရဲ့ ပလိုင္းေလးထဲကို မိုး စက္ေတြက်ေနတတ္တ ဲ့ ညေနေတြမွာ ေကာက္ျပီးထည့္ယူလာတတ္တယ္တ ဲ့

အဲလို ျပန္လာတိုင္း အင္ပင္ၾကီးေတြရွိတ ဲ့အင္ေတာကိုျဖတ္တ ဲ့အခါ
အင္ေတာက အင္ပင္ေတြေအာက္က
ညိဳမဲမဲေရာင္ အလံုးေလးေတြန ဲ့တူတဲ့အင္ဥေတြကို ေကာက္တာေပါ့


အဲဒါနဲ႔အဲဒီအင္ဥေလးေတြကိုလဲ စုေကာက္ျပီးေတာ့ ဖက္ကေလး နဲ႔ ကန္ေတာ့ထိုးျပီးေတာ့ ယူလာတာေပါ့
အင္း
ေရေခ်ာင္းေလးကို ေရာက္တိုင္းသူက ေရေဆးေနၾကတ ဲ့
မွဳိေတြ အင္ဥေတြကိုေရေဆးေနခ်ိန္မွာ
ေရထဲက ငါးကေလးတစ္ေကာင္ကိုျမင္ရတယ္တ ဲ့
ေကာင္မေလးဟာ ငါးကေလးကိုျမင္တ ဲ့အခ်ိန္မွာ
ငါးကေလးက စကားေျပာတယ္တဲ့
ပထမေတာ့ေကာင္မေလးဟာ ငါးကေလးကသူ ့ကိုစကားေျပာတယ္မထင္ပဲ
တျခား လူတေယာက္ေယာက္မ်ားလားဆိုျပီး လိုက္ရွာၾကည့္တာေပါ့

ဒါေပမယ့္ေနာက္ဆံုးမွာ ငါးကေလးကသူ ့ကိုေျပာေနတာက်ိန္းေသသြားေတာ့
ငါးကေလးရယ္ နင္ငါ့ကိုဘာေျပာေနတာလဲဟင္လို ့ေမးတယ္တ ဲ့
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငါးကေလးကဘာေျပာလဲဆိုေတာ့
“ေကာင္မေလးရယ္ နင္ဟာ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီလဲ မ၀တ္ပါလား ” လို ့ေျပာတယ္တဲ႔ အဲဒီကစလို ့ေကာင္မေလးေတြဟာ ေအာက္ခံေဘာင္းဘီကိုအျပင္ထြက္တိုင္း၀တ္ၾကရေတာ့တာေပါ့။
တခ်ဳိ႕လဲ ငါး တြတ္ခံခ်င္စိတ္ေပါက္တ ဲ့အခါမွာ ေတာ့ မ၀တ္ၾကဘူးတ ဲ့ကြယ္။


ျငိမ္းေဇဦး

Tuesday, August 12, 2008

ကိုယ္တိုင္ေရး အတၳဳပၸတၱိ


လွန္ေလွာပါ
တမ်က္နွာျခင္း ....
တလႊာျခင္း အသာေလး...
ၾကည့္ပါ.....
မၾကည့္ေတာင္ ၾကည့္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္လိုက္ပါ
စိတ္ခ်မ္းသာရင္ ကမၻာျငိမ္းခ်မ္းတယ္
ျငိမ္းခ်မ္းပါရေစ

ကမၻာၾကီးက ေဒါသေတြနဲ႔ ရင္ဘတ္ လွဳိင္းထ ေနတာ
ေတာ္ၾကာ ဟိုေနရာ စစ္ပြဲ ဒီေနရာ စစ္ပြဲ
တကတည္း ဆိုးမွ ဆိုး .....

စာမ်က္နာအစက
ေနာက္ဆံုးစာမ်က္နွာထိ
သံစဥ္ ျဖစ္ရပ္ အေၾကာင္းအရာ
အားလံုးဟာ တလမ္းသြားပါပဲ
စကတည္းက....
ေလာကျဖစ္စဥ္ေတြ ထဲ မွာ
နွာေခါင္းေတာင္မေဖာ္နိုင္ရွာပါဘူး
သိပ္ထူးဆန္းတာေတြေတာ့မပါဘူးေပါ့....


ဒီႏွစ္နွစ္ဆယ္ေက်ာ္မွာ....
ပီပီသသ ဆိုရေအာင္လဲ
ရင္ဘတ္ထဲ သံပုရာရည္ေတြပဲ က်န္ခဲ့တယ္

ဒီမွာပဲ....
ခပ္ခ်ဥ္ခ်ဥ္ ပင္လယ္ၾကီးထဲ
ခ်ဥ္စူးစူးေပါေလာေမ်ာမွဳကို
ဘ၀ဆိုတဲ႔ ေဖာင္တစင္း အျဖစ္
ခုထိသံသယနဲ႔ ပိုင္ဆိုင္လာတာေပါ့

ကဲေလ...
အဲဒီ ေဖာင္ကိုဖ်က္ရေအာင္
ဘုရင့္ေနာင္ မဟုတ္ခဲ့ေပေတာ့
ေက်ာ့ေက်ာ့ေလး ပက္လက္ေမ်ာခဲ့တာကိုက
စာဖြဲ႔စရာ ျဖစ္ရျပန္သတဲ႔
အဲသလို ေနတတ္ခဲ့တာ.............။

ျငိမ္းေဇဦး