Tuesday, September 15, 2015

အရူးလက္မွတ္


စိတ္က်ျခင္းပိုက္ကြန္ထဲ
စိတ္လိုလက္ရ ဂြ်မ္းပစ္ခ်ၾကရပံုက
ေရက်ေခ်ာင္း ပုဇြန္ဆိပ္ကေလးမ်ားလို....။


အေလ်ာ့ေပးနားလည္လိုက္ရျခင္း ေလွ်ာ့ၾကိဳးရွည္ရွည္နဲ႕
ကိုယ့္အဘိဓမၼာကိုယ္ျပန္မွ်ားၾကရတာလဲ
ေဘးမဲ႕ကန္ထဲက ေပါက္ေပါက္ဆုတ္နင္ေနတဲ႔ ငါးၾကင္းၾကီးမ်ားလုိ....။
ဟိုလူ႔ေပးပါ...
ဒီလူ႕ေပးပါ...
ဟန္ပါပါ..အသံစာစာ
ရန္စြာစြာ....
ဟုတ္ကဲ့.ခင္ဗ်ာ
အားလံုးသာရွိတာယူသြား
ခင္ဗ်ားတို႔ လိုဘမ်ားျပည့္ဖို႔....
မာနေတြ မ်ိဳမ်ိဳခ်ရင္း သည္းခံျခင္း တနပ္ျပီးတနပ္နဲ႔
အရပ္ပ်က္ခဲ့ရ...။

ဟိုလူ႔မေပးနဲ႔
ဒီလူ႔မေပးနဲ႕
မေပးေပး..ေပး
ေပးေပးေပး...
ငါ့ေရႊခြက္ေပး ဆိုတဲ့
ရြဲကုန္သည္ျပဇာတ္က
ေနာက္ပိုင္းမင္းသားလို...........။

ကမၻာေလာကၾကီး တရား၀င္ ေဂါက္သြားပါျပီခင္ဗ်ား
အားလံုး..စားသံုး..အမွားဆံုး...သၾကားလံုးမ်ားအား...
အခုေတာ့...
အမွန္တရားဟာယာယီ ရွံဳးနိမ့္ခဲ့..........။


ျငိမ္းေဇဦး

Thursday, April 2, 2015

"၀ိုင္ေသာက္သူ လူၾကီးမင္းမ်ား"



တပ္စ္က္နီ ေတာင္ကုန္းေလးေတြေပၚမွာ
ေနညိဳေလညွင္းေတြ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေရြ႔လ်ားတယ္၊
မက္ခီယာဗယ္လီ ငဲ့......
သင္ေသာက္မ်ိဳ အရသာခံခဲ့ေသာ
တန္ဖိုးျမင့္
သက္တန္းရင့္
ရွားပါး
၀ိုင္အရက္မ်ား လို
ေဟာဒီမွာ... ထြန္းကားထိမ္းသိမ္းခဲ့ၾကဖူးပါျပီ။

အေရွ ့အလည္ပိုင္းကခရီးထြက္လာတဲ့
စြံပလြန္သီးေျခာက္ ကေလးမ်ားလို
ကိုယ္မရနိုင္တဲ႔ ခ်ိဳ အိ အရသာရွိမွဳေတြအတြက္
ငါ့မွာေတာ့ကိုယ့္မ်က္လံုးကိုယ္ ျပန္၀ါးခဲ့ ျမံဳ ့ခဲ့ရပါျပီ
ခါးသီးမွဳေတြကို မျမင္လိုေတာ့ခ်ိန္မွာ......
တနည္းအားျဖင့္....စကၠဳ အာရံုေတြရဲ့လွဳိင္းအလ်ဥ္ေတြကို
ျဖိဳ ခ်....
ငိုရလြန္းတဲ႔ ကိစၥမ်ားရဲ့ျပဳစားမွဳေၾကာင့္ကြယ့္.....။

မက္ခီယာဗယ္လီ ေရ
၀ိုင္ ျဖဴ ၊ ၀ိုင္နီ ၊ ကဘရီနက္
ပီေညာ့၊ ခ်ာဒိုေနး......
ၾကိုက္တဲ့နာမည္ေပး......
ငါတို႔ဆီမွာေတာ့ေသြးနဲ႔ မ်က္ရည္
လက္လီလဲ ရ ၊ လက္ကားလဲရ
နွစ္ငါးဆယ္မကတဲ႔ နွစ္ခ်ိဳ႕မွဳေတြနဲ႔
၀ိုင္အားလံုးထက္ပ်စ္တယ္.....။

ငါတို႔ဆီက ၀ိုင္ေတြထဲမွာ ခံစားမွဳေတြလွီးထည့္ထားတယ္၊
ပိုျပီး ဖန္ေအာင္ ခ်ဥ္ေအာင္ေလ၊
ေသာက္လိုက္လို႔လည္မိ်ဳကစီးဆင္းမယ္ဆိုလဲ
အေနွးစီးဆင္းနိုင္ေအာင္
ေသြးပ်စ္ပ်စ္ေတြညွစ္ခ်ထားတယ္၊

ငွ ဲ့လိုက္မယ္ဆိုရင္လဲ ငိုျငီးသံေတြနဲ႔ ဖန္ခြက္နံရံကပဲ့တင္ထပ္တယ္၊
ႏွာေခါင္း၀ေတ႔၊ မ်က္လံုးကို မွိတ္ျပီး ရွဴရွဳိက္မယ္ဆိုလဲ
အာေခါင္ေျခာက္ေစတဲ့
ယမ္း ေငြ ့ေတြ နဲ႕ ေရာ စိမ္ထားတယ္....၊
ယမ္းန႔ံေတြ  မႊ်န္ထူမွဳဟာ
အမွန္ေတာ့...
တရွုိက္မက္မက္ေတာင္ျဖစ္တတ္ေသးဆိုျပီး
ေစ်းကြက္စီးပြားေရးအျမင္လဲရွိ
နိုင္ငံေရးလက္ဦးမွဳလဲရွာတတ္တဲ႔
နန္စီပလိုစီကေတာင္ သူ ့နာမည္နဲ႔ တံဆိပ္ကပ္လို႔
ေရေမႊးပေရာဒတ္ထုတ္ဦးမတဲ့ ငါ့ေျမက ယမ္းနံ႔နဲ႔ေလ....။

အခ်ိန္မွန္မွန္
ဘီယာတိုက္၊ နွိပ္နွယ္ ၊ ျငိမ့္ေညာင္းတဲ့ဂီတနဲ႔
ေကာင္းရာေကာင္းေၾကာင္းေတြေကြ်းေမြးျပီးမွ
ဂရုဏာအျပည့္အသတ္ခံလိုက္ရတဲ့ႏြားေပါက္တေကာင္ရဲ႕
တန္ဘိုးၾကီး အရသာျပည့္
ဂ်ပန္ျပည္ ကိုေဘးအရပ္က ကိုေဘး ဘိခ္စတိတ္ ပန္းနုေရာင္မက်က္တက်က္နဲ႔
တို႔ဆီက ၀ိုင္ေတြကို သံတမန္ဖဲ၀ိုင္းမွာ
လည္ပင္းသြယ္သြယ္ ဖန္ခြက္ငယ္ထဲထည့္ျပီး
ျမည္းၾကပါေလ ....
ဒါမိ်ဳး ေနာ္ေ၀မွာရွားတယ္
ဥေရာပမွာရွားတယ္
အေမရိကမွာရွားတယ္ ........။

၀ိုင္ဟာ စီးပြားေရးျဖစ္ပါတယ္၊
၀ိုင္ဟာ ဘ၀ျဖစ္တည္မွဳျဖစ္ပါတယ္၊
၀ိုင္ဟာ ပိုင္ဆိုင္မွဳေတြရဲ႕ ေမွာ္၀င္၀တၱဳတပါးျဖစ္ပါတယ္။
ကြ်န္းပင္၊ ေက်ာက္စိမ္း၊ ပတၱျမား၊ ေရႊ ေၾကာ
အားလံုးလဲ ေရာေဖာက္ထားတဲ့၀ိုင္ျဖစ္ပါတယ္။

အေအးစိမ္ ၀ိုင္နီေတြကို
ေဟာဒီက ပါးပါးေလးလွီးထားတဲ့ ဆယ္လ္မြန္ ဆာရွီမီနဲ႔
ျမည္းပါလို႔ .....
ငါက လူၾကီးမင္းတို႔ကို ေလာကြတ္မေခ်ာ္ေတာ့ပါဘူး...
ခင္ဗ်ားတို႔က ငါတို႔အားလံုးရဲ့အသားေတြ ဘ၀ေတြကို ပါးပါးလွီးျပီး
ျမည္းေနၾကတာၾကာျပီပဲ။

တနည္းအားျဖင့္..
ငါတို႔ရဲ့ေျမဟာ ဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းျဖစ္တယ္၊
ဒီဘုရားရွိခိုးေက်ာင္းထဲမွာ ငါတို႔ အက်ဥ္းက်ေနတယ္၊
ဒီဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ငါတို႔ အလိုမတူပဲ သားမယားျပဳခံရတယ္၊
ဒီဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ငါတို႔ဖ၀ါးေအာက္က ေျမထုေသးေသးေလးေပ်ာက္တယ္၊
ဒီဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ငါတို႔ငတ္မြတ္မွဳေတြက ငါတုိ႔ကို သြားျဖဲနားျဖဲစားသံုးတယ္၊
ဒီဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ငါတို႔ယံုၾကည္မွဳေတြ ေအာက္ေစ်းနဲ႔ေရာင္းခံရတယ္၊
ဒီဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ငါတို႔နုပ်ိဳမွဳေတြ က်ဳံလွီရတယ္၊
ဒီဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ ငါတို႔သားခ်င္းေတြ ဓါးခ်င္းယွဥ္ခုတ္ၾကတယ္၊
ဒီဘုရားေက်ာင္းထဲမွာ အခါအားေလ်ာ္စြာ
မုသာ၀ါဒသန္းေပါင္းမ်ားစြာ
အခ်ိန္က်တိုင္း ၀တ္ေကာင္းစားလွ၀တ္လို႔
ဣေျႏၵ ရရ လာတယ္၊
ဒူးေထာက္တယ္ ၊
၀တ္ျပဳတယ္၊ ဆုေတာင္းတယ္၊
ေနာက္ေတာ့ ဘုရားသခင္ရဲ့အေသြးအသားအစား
ငါတို႔ရဲ႕အသားေတြကိုတလႊာခ်င္းစားတယ္၊
ငါတို႔ရဲ႕ေသြးေတြကိုတက်ိဳက္ျခင္းေသာက္တယ္
ထံုးစံအတိုင္း ေကာင္းခ်ီးေပးလို႔ထြက္သြားတတ္ၾကပါတယ္
ျပီးေတာ့...
ဘုရားေက်ာင္းတံခါးဟာထံုးစံအတိုင္းပိတ္ခဲ့ပါျပီ
အလင္းမဲ႔ ျပတင္းေပါက္အျမင့္ၾကီးေတြကေတာ့
ငါတို႔ကို ငံု႔ၾကည့္ယံုသာၾကည့္တတ္ခဲ့။

အဲဒီ....
ငါတုိ႔ရဲ႕ေျမဟာ ေ၀ဒနာေတြကို
ေရေရရာရာ ေသေသခ်ာခ်ာ ခံနိုင္ရည္ရွိတဲ့ေျမ
ၾကည့္ေလ ကမၻာေလာကရဲ့ ကပ္ၾကီးသံုးပါးကို
အျပံဳးမ်ားနဲ႔ လက္ခံတယ္၊
တအိပ္ယာထဲအတူအိပ္တယ္၊ ေလွာင္အိမ္တခုထဲအတူနိုးတယ္
ဒါေတြကရိုးလြန္းေနပါျပီ။

တို႔လည္ပင္းေတြကိုနင္းျပီး
ခြင့္လႊတ္နားလည္မွဳေတြကို မေတာင္းဆိုတဲ႔နတ္ဆိုးေတြကို
ပူေဇာ္ပသ နားလည္မွဳအနႏၱနဲ႔
စြမ္းစြမ္းတမံအကာအကြယ္ေပးၾကသူေတြကို
တန္ခိုးရွင္လို လဲ ရိုးရိုးသားသားနိုးနိုးၾကားၾကား
ၾကိဳးၾကိဳးစားစား ကိုးကြယ္ခဲ့ၾကပါျပီ။

ခုေတာ့...
၀ိုင္ေသာက္သူ လူၾကီးမင္းမ်ား
၀ိုင္ေစ်းျဖတ္ေနၾကခ်ိန္မွာ
မက္ခီယာဗယ္လီရဲ့ မင္းသားဟာလဲ
၀ိုင္ေလလံတင္ပြဲရဲ႕ ေအာ့ရွင္နီယာတေယာက္အျဖစ္
ေဟာဒီ ျပည္တြင္းစစ္ဆိုတဲ႔ ၀ိုင္စည္ကို လက္ညွဳိးထိုးလို႔
ေစ်းျပိဳင္စနစ္နဲ႔ လက္နက္ခ်ေလလံပစ္ေနခဲ့ပါျပီ။

ငါတို႔ျပည္တြင္းစစ္ဟာ နွစ္ခ်ိဳ႕၀ိုင္တစည္ျဖစ္တယ္
က်ိန္စာေတြနဲ႔ ေသာက္သံုးေလာ့။ ။

  ျငိမ္းေဇဦး

Wednesday, April 1, 2015

"ေသခ်င္းဆိုးၾကီးရဲ့ သူငယ္ျပန္မွဳမ်ား"


 ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ ပလံုစီတက္သြားခဲ့တာ
မိုးေကာင္းကင္ၾကီးတခြင္တျပင္ျပည့္နွက္လို႔
အားလံုးကေတာ့ ေကာင္းကင္ကိုေမာ့ေမွ်ာ္မိတုန္း
ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မိုးမဲၾကီးရြာခ်...........
ဒါ..ကံဆိုးမရဲ့ ျဖစ္စဥ္....
သိပ္ရိုးတဲ့ျဖစ္ရိုးျဖစ္စဥ္ ေရႊရတုလြန္။
ဘုရားသခင္ဆိုတာလဲ
လိုအပ္လာရင္ေရရြတ္တိုင္တည္ဖို႔
အဆင္သင့္တီထြင္ျပီးသားေခတ္မွာ
က်ီးကန္းအသုတ္ခံလိုက္ရတဲ့ နွံေကာင္တေကာင္လို
ဘာကိုအျပစ္တင္ရဦးမွာလဲ...........။
ျငိမ္းခ်မ္းေရးက်ည္ဆံေတြ ပလူပ်ံ
သေဘာတူညီခ်က္ မွင္စိုေတြ စာရြက္ေပၚေျခာက္
လက္မွတ္ေတြ ေကာက္ထိုးလိုက္တာမွ
အကန္းတေယာက္ အပ္ေပါက္ ထိုးသလို....
ေဟာဒီမွာ ပန္းဦးေျခြခံရတဲ့ သိကၡာတရားေတြ
ရယ္က်ဲက်ဲသြားေတြျဖဲလို႔.............
ေစာဘဦးလဲ ေတာကအရူးသာသာျဖစ္ခဲ့.......။
ေမေမ့ပါးစပ္ထဲ ျဖဲ ခြံ႔သြားတဲ့ကိတ္မုန္ ့ဇြန္းကိုင္တဲ့ေကာင္ေတြကုိ
သားမုန္းတယ္ေမေမ လို႔..........
ေဟာဒီေသခ်င္းဆိုးၾကီးက နုျပရင္း
ညဳ ရဦးမွာလား လဲ မသိ။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ...
ခင္ဗ်ားက အိုင္ပက္ေနခ်ိန္မွာ
ေမေမကေတာ့ တိုင္ဖက္ျပီး စတိုင္မပ်က္
ဒံုးခ်ပ္ခ်ပ္..ဒံုးခ်ပ္ခ်ပ္........
နိုင္ငံေတာ္နိုက္ကလပ္မွာ
ေကာ့ေကာ့..ေက်ာ့ေက်ာ့..ေမာ့ေမာ့ေလး
လွယံုထက္ပိုတဲ့ အိုက္တင္ေလးနဲ႔
စကားနွစ္ခြေတြ တရားက်စရာျဖစ္ေအာင္ေျပာရင္း
သင္းကေလးေတြကို ညိွဳ ့ျပမယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ပိတ္ပါးနဲ႔
အစိတ္သားကို ညွစ္မတဲ့..............။
ဒီေသခ်င္းဆိုးၾကီးက ေပါက္စနလို
တခစ္ခစ္ရယ္ရင္း....လက္ခုတ္တီးအားေပးဖို႔ေစာင့္ေနခဲ့ပါျပီ။

 ျ ငိမ္းေဇဦး

Thursday, March 26, 2015

ယာယီကိစၥမ်ားရဲ့အလြန္


ေက်းလက္ေပၚ ေသြးစက္ေတြဖိတ္မက်ခဲ့ဘူး
ေသြးထြက္ေနတဲ႔ ေက်းလက္ေတြပါ...၊
ထြန္ျခစ္ရာေတြနဲ႔ ျဖီးလိမ္းျခယ္သတတ္တဲ႔
လယ္ယာေတြဟာလဲ ေက်ာေရာ ရင္ေရာမွာ
သံဆူးၾကိဳးတုိင္ေတြ စိုက္၀င္လို႔
တပ္ပိုင္ေျမျဖစ္......။
ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးကို မၾကားခဲ့ဖူးတဲ့
အလုပ္သမားတေယာက္ဟာ
သူ႔ဖာသာျပည့္စံုေနတဲ႔ ရုန္းကန္မွဳေတြနဲ႔
ေပါင္မုန္႔တဖဲ႔ေလးကို ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ခဲ့ပါျပီ။
နင့္ဆီကို ပရာဒါအိတ္အသစ္ကေလးတအိတ္
နွစ္ဆယ့္ေလးနာရီအတြင္းေရာက္လာခဲ့သလို
တို႔ဆီမွာ ေရေပၚဆီ...
ဆီေ၀့ေ၀့ထဲက ပိုးေလာက္လန္းေတြရွိတယ္
ဂ်က္ဆီကာ......
သူတို႔ဟာ မၾကာခင္ျခင္ျဖစ္
ငါတို႔ကို ငွက္ဖ်ားအစစ္ေတြလက္ေဆာင္ေပးေတာ့မယ္တဲ့ေလ။
ဘာသာေဗဒဆိုင္ရာ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာမွဳေတြနဲ႔
အိပ္ပ်က္ခဲ့သူရဲ့ သမ္းေ၀သံဟာ
ဘယ္မိ်ဳးႏြယ္စုက စခဲ့ပါသလဲ လို႔
ငါတို႔ စူးစမ္းဖုိ ့လိုလို႔လား...။
ဒီမွာ လီကြန္ယုဆိုတဲ့
ျမည္တြန္မွဳေတြကိုလဲ
ေျမြတြန္သလို
ေလခြ်န္သလို ငါၾကားခဲ့ရပါျပီ။
ကစ္ကက္ေခ်ာကလက္ကေလးတစ္ေတာင့္ကို
သန္းေခါင္ေက်ာ္ ညနက္မွာ အသံမထြက္ေအာင္ဖြဖြေလးကိုက္
လွ်ာေပၚတင္အရသာခံ ...မ်က္လံုးအစံုကိုေမွးစင္း
အိမ္နံရံမွီေဆးလိပ္ဖြာရင္း...
ငါ့သီခ်င္းေတြထဲက ေကာင္မေလးေမ့က်န္ခဲ့တဲ့
နွုတ္ခမ္းနီဗူးေလးတေတာင့္ေတာင္မွမရွိတဲ့
တစ္ေယာက္ထဲညၾကီးထဲမွာ....
သူမ်ား နိုးမွာထက္ ၊
ငါကိုယ္တိုင္နိုးမွာစိုးတဲ့စိတ္ေတြနဲ႔ တိတ္တိတ္ကေလး ျဖစ္ခဲ့ဖူးသလုိ
ေတာေခြးေတြအူတတ္တဲ့ ေတာထူထူေတာင္ေက်ာကုန္းတခုကို
အိပ္မက္လိုလို တကယ္လိုလိုလဲ ငါ သတိရတတ္ဖူးရဲ့။

လူသားမိ်ဳးႏြယ္စု အေပၚတာ၀န္ေက်ခ်င္တဲ့စိတ္နဲ႔
ငါက ခ်စ္သူကို မိတ္လိုက္ခဲ့တာမဟုတ္ဘူး၊
ေျပာမေကာင္းေအာင္ အေၾကာေပါင္းတေထာင္ရဲ့
ထၾကြေသာင္းက်န္းမွဳေတြက
အေကာင္းစား အေၾကာင္းတပါးပါလို႔
ငါရိုးရိုးသားသား ေၾကြးေၾကာ္ပါရေစ။
ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ ထူးဆန္းခဲ့ပါတယ္
ထူးဆန္းစြာခ်စ္ခဲ့ျခင္းမ်ားၾကား
မာတုဂါမ မ်ားစြာ...
ကိုးမီလီမီတာတလက္
ပ်က္သြားတဲ့ ဇစ္ပိုမီးျခစ္ကေလးတလံုး
ျပီးေတာ့ ကိုကို ့ကိုမုန္းတယ္ဆိုတဲ့
အခ်စ္ဆံုးသူလဲပါခဲ့ပါတယ္။
ခုေတာ့ဂ်က္စီကာရယ္..
လက္ပတန္း ဟာ တခ်ိဳ ႔ေတြကို
ရွက္ရမ္းရမ္းေစခဲ့ျပီ။
လက္ပေတာင္းဟာ ခ်က္ေကာင္းကို
မိုက္တိုင္ဆင္ရဲ့ လက္သီးမငွားပဲ
တြဲလံုးေတြပစ္ခတ္ထိုးသတ္ခဲ့ျပီ။
ကိုယ္တိုင္ေထာင္က်ေနတဲ႔ ဂ်က္ဆင္ကေတာ့
လူေျခတိတ္တိုင္း ေလျပင္းနဲ႔လြင့္ပါးလာတဲ့သစ္ရြက္ေၾကြေတြကိုအားက်
တစျပင္လို တကၠသိုလ္ညေတြနဲ႔ေ၀းရာ
သူပါလြင့္ပါသြားခ်င္သတဲ့...။
ငါကေတာ့ေျပာလိုက္ပါတယ္
ဂ်က္ဆင္ေရ...
ေနအထြက္၊ မိုး အေသာက္မွာ
ေပ်ာက္ေသာသူမ်ား
မေၾကာက္ေသာသူမ်ား၊ မေဖာက္ေသာသူမ်ားဟာ
ဒက္ေဖာ့ဒဲလ္ပန္းကေလးေတြေဖြးေဖြးလွဳပ္ပြင့္သလို
သင့္ရင္ျပင္မွာ ေ၀ဆာမယ္..........။

  ျငိမ္းေဇဦး

ေသာက္ဖုိ ့စိတ္


ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ၏ အျခားတဖက္၌
 သစၥာရွိရွိ မပ်က္မကြက္ အမုနး္တရားတို႔
မိုဟာဗီကႏၱာရ သဖြယ္ မဖံုးမဖိ..
ထီးတည္းတည္ရွိတတ္ေသး........။
သူစိမ္းဆန္မွဳ ဥခြံထဲက
ခက္ခက္ခဲခဲ ခြဲထြက္လာခဲ့ရတဲ့
ရင္းနွီးျခင္းေတြပါ..........။
နားလည္ျခင္းအတြင္းသားေတြ
ဓါးပါးပါးနဲ႔ နွစ္ျခမ္းခြဲထားတဲ့
စေတာ္ဘယ္ရီသီးရဲ့ရင္သားလို
စားသံုးသူရဲ့နွဳတ္ခမ္းကိုေတာင္ခ်ိဳ ေစ
စိုေစ..။
 စိတ္ကို ေရခဲစိမ္ေဖ်ာ္ရည္တခြက္လို
ဖန္ခြက္အၾကည္ထဲထည့္ရင္း
အဲဒီ ဖန္ခြက္နံရံမွာသီးသီးျပီး
၀မ္းလ်ားထိုးေလွ်ာဆင္းလာတဲ့
 ေခြ်းသီးလံုးကေလးေတြေပၚမွာ
ဟီးေလးခိုလို႔....
သူမ၏ မီနီစကတ္အနားသတ္ထားေသာ...
ေမႊးညွင္းနုကေလးမ်ားမယို႔မရဲရွင္သန္ေနေသာ
ထို ေပါင္သားနုနုေပၚသို႔ စိမ့္စို လႊမ္းမိုးခ်င္သည့္
တပ္မက္မွဳမ်ားအား
သံေ၀ဂမွတပါး
အျပစ္တစံုတရာမတင္လို............။
ဒီမွာ...
ကို ဟာ ကိုယ့္စိတ္ကို စိမ္ေျပနေျပလည္ျပန္ၾကည့္ရင္း
သူမ၏ နွတ္ခမ္းသားအိအိတို႔ၾကား
တေျဖးေျဖး စီးဆင္းသြားခဲ႔.............။
အခ်စ္ေရ..
ကိုယ့္ရဲ့စိတ္ကို ေသာက္သံုးပါ...။

  ျငိမ္းေဇဦး

Wednesday, January 21, 2015

ရာမ (ဇာတ္သိမ္းပိုင္း)



အဲဒီရာမဟာ မေအးရဲ့ ရာမ၊ သီတာေဒ၀ီနဲ႔ ျပိဳင္လုရမယ္ဆိုရင္ေတာင္ မေအးဟာ ရာမကို ရဖို ့ ေလးျပိဳင္ပြဲကို၀င္ဦးမွာ။ ေလးညွဳိ ့ကို သူညွဳိ ့မ်က္လံုးေတြနဲ႔ ဖမ္းစားညွဳိ ့ငင္ ျပီး  သိပ္လွတဲ့သူ ့နွဳတ္ခမ္းေကြးေလးန ဲ့ျပံဳးရင္းသူ႔ရဲ့ နက္ေမွာင္တဲ့ဆံပင္ေတြ နဲ႔ ရာမရဲ့ဗိုက္ပူၾကီး အေ၀းမခံဖုိ႔ ပစ္မွတ္ကို ခ်ိန္ရြယ္ရင္း ပစ္ဦးမွာ၊ မေအးက အဲသလိုမေအးပါ။



ရာမဟာ ရထားေပၚကို ေအာင္ေျမနင္းတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးတစ္ေယာက္လို ရင္ေကာ့ျပီးတက္သြားပါျပီ။
စပိန္ႏြားရိုင္း ကဆုန္စိုင္းသလို အရွိန္အဟုန္နဲ႔ရထားဟာ စစ္က်န္ သံလမ္းနွစ္ေခ်ာင္းေပၚမွာ ဒုန္းစိုင္းခဲ့ျပီ။ ရာမလဲ တတြဲ ျပီးတတြဲ လက္ထဲက ၾကက္သားကင္ ျခင္းကေလးကို ကိုင္ရင္း " ေဘာ္ဒါေတြ ၊ ၀မ္းေက" 
"ေဘာ္ဒါေတြ ၊ ၀မ္းေကနဲ႔" ညာဘက္လက္က ဒုတ္ထိုးထားတဲ့ၾကက္သားကင္ကေလးကို ေျမွာက္ရင္း တေခ်ာင္းတက်ပ္ ၾကက္ကင္ ကို အသက္ငင္လွ်ာထြက္မတတ္ ေရာင္းေနရွာပါျပီ ။

ရထားဟာရာမကိုသိပ္သိတာေပါ့၊ ရာမရဲ့ ေျခသံေတြကို ရထားက အလြတ္က်က္စရာမလိုပဲ အျမဲမွတ္မိေနတတ္တဲ့ ရထား ၊ ခပ္ရွားရွား ရထား ၊ ခပ္အိုအို ရထား ၊ ရြက္ၾကမ္းေရက်ိဳ ရထား၊ ဒီရထားဟာ ရာမရဲ့ပရိေယသနအတြက္သူ ့ခမ်ာအိုၾကီးအိုမ ျဖစ္ေနတာေတာင္ဒီလမ္းေၾကာၾကီးမွာ
မျငီးမျငဴ ေျပးေနတဲ့ရထား ။ အဲဒီရထားဟာ ရာမရဲ့ ေက်းဇူးရွင္၊ ရာမရဲ့ အလုပ္ခြင္ ၊ ရာမ ဘာမွ ဆင္ေျခတက္အျပစ္တင္စရာမရွိတဲ့ရထား။ ဒီရထားအေၾကာင္းကို ရာမေကာင္းေကာင္းသိပံုက ၊
ဒီလမ္းေၾကာအေၾကာင္းရာမ ေကာင္းေကာင္းသိပံုကပုဂံရာဇ၀င္ကိုတုတ္ထမ္းေျပာမယ့္သူေတြနွံ႔စပ္တယ္ဆိုတာ အေပ်ာ့ ၊ အလကား ၊ ဘာရုပ္မွမေပါက္၊ ခ်ာတိတ္၊ အဲသလို ရထားနဲ႔ရာမဟာ အျမႊာေတြလို ။

ဒီေန႔ရာမ ရဲ့ ၾကက္သားကင္ဟာ ထင္သေလာက္ အေရာင္းမသြက္၊ " ေဘာ္ဒါေတြ ၀မ္းေက " ဆိုတဲ့ရာမရဲ့အသံလဲ အရင္ေလာက္အားမတက္၊ အဲသလို အခါမ်ားဆို  ရာမ မ်က္လံုးမွာ မ်က္ရည္ေတြ ၀ဲ တတ္၊စိတ္မွာမၾကံတတ္မစည္တတ္နဲ႔၊မကုန္တဲ့ၾကက္သားကင္ ျခင္းကေလးကို ဆြဲျပီးရထားေပၚကဆင္း၊ ေခါင္းငိုက္စိုက္နဲ႔ ေထြးညိဳကို ေဘးေပါက္က၀င္၊ ေတာအရက္ကေလးတခြက္ေလာက္ အေၾကြးေသာက္ျပီး ညွဳိးညွဳိးငယ္ငယ္အိမ္ျပန္ရတတ္။ ဒါေပမယ့္ ရာမဟာ ဘယ္အခါမွ သူ႔ရဲ့ မေအးကို သက္ျပင္းနဲ႔ မနမ္းခဲ့ဘူး။ သူ႔ရဲ့   နွလံုးထဲက တင္းၾကပ္ၾကပ္စူးျပီးေအာင့္ေနတတ္တာေတာင္ သူဟာ မေအးမ်က္လံုးေလးေတြကို ျမတ္ျမတ္နိုးနိုးစိုက္ၾကည့္ပံုကနိဗၺာန္ရဲ့
၀င္ေပါက္ေရွ႔ကိုရုတ္တရက္ေရာက္သြားတဲ့သူတေယာက္လို ။


ရာမဟာ ၾကက္သားကင္ ျခင္းကေလးထဲက အက်န္ၾကက္သားကင္ေတြကို ေတြေတြ ေငးေငးငံု႔ၾကည့္တယ္၊ ငံု႔ၾကည့္ရွာပံုက ငရဲတြင္းအ၀ကတြန္းခ်မခံရခင္ ငရဲသားေတြကို ေၾကာက္စိတ္အျပည့္ နဲ႔ ၾကည့္ရွာသလို အၾကည့္နဲ႔။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ငံုးဥျပဳတ္သည္ကေလးဟာ ေရွ ့တြဲကေန ရာမ ရွိေနတဲ့တြဲဆီ သူ ့ငံုးဥျပဳတ္ထည့္တဲ့ျခင္းကေလးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ကိုင္ရင္း အေျပးတ၀က္ ေရာက္လာတယ္။  " မီးရထားပုလိပ္နဲ႔ လက္မွတ္စစ္ေတြ " လို ့ရာမကို လဲ လွမ္းေအာ္ေျပာတယ္။
ငံုးဥျပဳတ္သည္ေလးေနာက္က မွီလာတဲ့ မီးရထားပုလိပ္ဟာ ငံုးဥျပဳတ္သည္ေလးရဲ့ လည္ကုတ္ကို ဖမ္းဆြဲတာ ရာမ ျမင္လိုက္ခ်ိန္မွာ ရာမရင္ထဲ ပထမဆံုး ရဟတ္စီးဖူးတုန္းက ျဖစ္သလို ေအးကနဲ ၊ ဟာကနဲ

ျဖစ္သြားရွာတယ္။ ရာမ အဖမ္းခံလို႔မျဖစ္ဘူးဆိုတာ  ဘ၀တူ ေစ်းသည္ေတြအားလံုးသိသလို ရာမသိတယ္။ အရင္းေလးျပဳတ္မယ္။ ဒဏ္ရိုက္ခံရမယ္။ အခ်ဳပ္က်မယ္။ ရာမဘယ္လိုမွ ရင္မဆိုင္ရဲတဲ့ ဆံုးရွံဳးမွဳ ။ ရာမရဲ့ မေအး နဲ႔ သားေလးသံုးေယာက္အတြက္ ရာမ တေယာက္ ေနာက္လွည့္ျပီး သူ ့ၾကက္သားကင္ျခင္းကေလးနဲ႔ တဖက္တြဲကို ကူးအေျပး ရာမရင္ထဲမွာ ပူေလာင္စူးေအာင့္ေနတယ္။ ရာမ ရင္ထဲမွာ တန္ခိုးရွင္ တပါးပါး ၊ ဘယ္ဘာသာတရားက တန္ခိုးရွင္ျဖစ္ျဖစ္ ဒါမွမဟုတ္ ဘာ ဘာသာမွမရွိတဲ့ တန္ခိုးရွင္တပါးပါးကျဖစ္ျဖစ္ ခုခ်ိန္မွာ ရာမကို ကိုယ္ေပ်ာက္သြားေအာင္ ခ်က္ျခင္းမန္းမွဳတ္ျပီး ၀ွက္ေပးေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြ နဲ႔ ေတာင့္တမွဳေတြန ဲ့ ၊ ရထားဟာ ေလကိုထိုးခြဲျပီး ေရကုန္ေရခမ္း ေျပးေနရေပမယ့္ ရာမရဲ့ ေသာကကို စာနာရွာတယ္။ ဒါေပမယ့္ရထားဟာတန္ခိုးရွင္မွမဟုတ္တာ။


ရာမဟာ တတြဲကတတြဲကူးသြားရင္း ေရွ ့တြဲ ကိုမကူးခင္ ေရွ ့တြဲက သူ ့ဆီ တူရွဴ ေလွ်ာက္လာေနတဲ့လက္မွတ္စစ္ တေယာက္နဲ ့ မီးရထားပုလိပ္ ကိုျမင္ခ်ိန္မွာ  ေရွ ့ေနာက္ညွပ္ခံလိုက္ရျပီ ဆိုတဲ့အသိနဲ႔  ရာမဟာမီးရထားေခါင္မိုးေပၚကိုသူ ့ခႏၶာ ကိုယ္ၾကီးနဲ႔တက္ဖို႔ၾကိဳးစားပံုက အာဖရိကန္  ကႏၱာရထဲက ေခြးအေတြ ၀ိုင္းအဆြဲခံရတဲ့ ကြ်ဲ တေကာင္ရုန္းသလို ။

 ကမၻာေျမရဲ့ဆြဲအားဟာ ဒီညေနမွာ ရာမကိုမ်က္နွာသာမေပးခဲ့ဘူး။ ရထားဟာ  သားခ်င္းတေယာက္ကိုကိုယ္တိုင္သုတ္သင္လိုက္ရတဲ့ အာဏာသားတေယာက္ရဲ့ ၀မ္းနည္းမွဳမ်ိဳးေတြနဲ႔  ၀ိုက္၀ိုက္ေကြးေကြး လမ္းေကြ ့ကေလးကေန ရာမကိုေတာင္လည္ျပန္မၾကည့္နိုင္ခဲ့ရွာဘူး။ လယ္ၾကြက္ကေလးတေကာင္ဟာ  ရထားလမ္းနဲ႔မလွမ္းမကမ္းမွာလြင့္က်ေနတဲ့  ၾကက္သားကင္ျခင္းကေလးဆီကို အေျပးေရာက္လာခ်ိန္မွာ

 ေနာက္ဆံုးထြက္သက္နဲ႔ ၊မ်က္ရည္ေတြရႊဲ ေသြးေတြ ရႊဲေနတဲ့ ရာမဟာ   မေအးရယ္...........လုိ႔ ျမည္ေၾကြးတမ္းတရင္း ျငိမ္သက္သြားရွာတယ္။

 ဒီညေနကစျပီး ေထြးညိဳ ဆိုတဲ့ေတာအရက္ဆိုင္ကေလးရဲ့ ေဘးေပါက္က ဗိုက္ပူပူကုလားၾကီးတစ္ေယာက္  ၀င္လာနိုင္ေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။  အင္မတန္ခမ္းနားတဲ့ေမတၱာတရားကိုၾကိတ္အားက်မိတဲ့ေခြးပိန္မေလးနဲ႔
 မေအးလည္း မေအးရယ္...ခ်စ္လို ့ပါကြယ္ ဆိုတဲ့ သီခ်င္းသံေလးကို   ၾကားရေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ေဘာ္ဒါေတြ ၀မ္းေကဆိုတဲ့ သူ႔ရဲ့ ၾကက္သားကင္ေရာင္းတဲ့အသံကိုလဲ

 ေဟာဒီလမ္းေၾကာေပၚကခရီးသည္ေတြၾကားရေတာ့မွာမဟုတ္ေတာ့သလို။
 ဒါေပမယ့္ သီတာေဒ၀ီမဟုတ္တဲ့ မေအးခမ်ာ တန္းလ်ားစုတ္ကေလးရဲ့ ျပတင္းေပါက္ေဘးက  မီးတိုင္ခြက္ကေလးန ဲ့ အငယ္ဆံုးကေလးကို နို ့တိုက္ရင္းရာမအျပန္ကိုေစာင့္ျမဲ ေစာင့္ေနဦးမွာ............။



 ျငိမ္းေဇဦး

Tuesday, January 13, 2015

Citizens of Dystopia

 For the exposition of our era
  we only have fallen circumstances
  to show as our own grandeur.

 " Let's hate someone
 for neither in our temple nor in our circle
 decimate them for being different."
 That's the trend of the century,
 century of miscreants.

"Let's make a deal with rogue regime
 come on,  dance and sing with your sweetest smile,
to make nefarious cockroaches happy"

"Let's turn our blind eyes to self-serving,
two-timing, short-selling greatest subservient icon of all time.
Of course ..very rare quality in the history of mankind"
"let's praise the bravery, let's cheer the intelligence
let's sip through our own starving on a whim while doing so"


There..there....
 In which we live
 we willingly deteriorate profoundly
 Thus, we applause and we shout "long live the phonies
long live the phonies, long live the phonies"


Nyein Zay Oo

Monday, December 22, 2014

တခ်ိဳ႕ေတြရဲ့နိုင္ငံေရး



  မသိရင္.... အကြက္ေပ်ာက္ကစားေနသလို
 ၾကည့္လိုက္ေတာ့.... မရွက္မေၾကာက္ဖားေနသကို။

  ျငိမ္းေဇဦး

Digital painting (phone)


                           By Nyein Zay Oo

Thursday, December 18, 2014

နာေရးသတင္းမ်ား




 ရွင္သန္ျခင္းပိန္ေငါေငါန ဲ့ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြ
  ေစ်းၾကီး...
 ရခဲ...
 သိကၡာထြားထြား
 ဟာဘားနားေဆးျပင္းလိပ္ ကို
 ဆိုဖာမွာေျခေထာက္ခ်ိတ္ရွဴရွုိက္ျပေနတဲ့
 လူျဖဴ သန္းၾကြယ္သူေဌးတေယာက္ရဲ့
 မသက္မသာျဖစ္မွဳမိ်ဳးမဟုတ္တဲ့
 ဟန္မလုပ္ မာန္မထုတ္
 တဘ၀လံုး စုန္းစုန္းျမဳပ္
 မြန္းၾကပ္မွဳ နဲ႔ ...
  ေႏြလည္ေခါင္ ကတၱရာလမ္းေပ်ာ္ေပၚ
  ျပဳတ္က်သြားတဲ့ လိပ္ျပာကေလးေတြလို 
 ရွင္သန္ခဲ့ၾကသူေတြ...။

 ခုေတာ့
 စိုစိုေျပေျပ ေသဆံုးျခင္းေတြနဲ႔
 ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေလာကၾကီးထဲကဆြဲႏွဳတ္
 ဘယ္သူ႔မွ နွဳတ္ဆက္ခ်င္စိတ္မရွိေတာ့ေလာက္ေအာင္လား....။

 ဟိုလူ ေသတယ္
 ဒီလူ ေသတယ္...
 ေသျခင္း....
 သတင္းေတြ..
 သတင္းေတြ...
 မေသေသးတဲ့ မသာေတြရဲ့ ပုတ္အည့္
 ပူးကပ္မွဳေတြကို ေသျခင္းတရားနဲ႔
 ျငင္းဆန္သြားၾကသူေတြရဲ့
 သတင္းေတြ..........။


 ေလရူးနဲ႔ေၾကြတဲ့သစ္ရြက္ကေလးေတြကိုေတာင္ မျမင္ရက္ေတာ့ဘူး
 နွင္းမုန္တိုင္းမွာ ကိုယ့္အာေငြ႔နဲ႔ကိုယ္ အေႏြးေပးလို႔
 ဟိမ၀ႏၱာ လို ျမင့္ျမင့္မားမား ရွင္သန္ၾက............။


 ျငိမ္းေဇဦး





Friday, December 12, 2014

ငါ့တိုင္းျပည္

  ငါ့မွာဘယ္လိုမ်ား ၀ံပုေလြနဲ႔ ရင္ၾကားေစ့ရမလဲကြယ္
  ငါ့မွာ ရင္ၾကားေစ့ေရးမရွိဘူး
  ငါဟာ ၀ံပုေလြ ဘာသာစကားမေျပာဘူးေလ။

 
 ငါဘယ္တုန္းကမွ ယံုၾကည္ျခင္းတြဲလက္
 မျဖဳတ္ရက္ခဲ့ဖူးတဲ့ငါ့မ်ိဳးဆက္ေတြ
 ခုေတာ့ ၀ံပုေလြ ဘာသာေဗဒေတြတတ္ေျမာက္
 စကားေတြတူ...
 အူပံုေတြ ညီ
 ငါမစြန္ ့ပစ္ခဲ့တဲ့ငါ့တိုင္းျပည္ေရ
 ဒီမွာ....
 ငါ မျပန္ေတာ့မယ့္လမ္းကို
 ငါလွမ္းလွမ္းေငး.......။



  ျငိမ္းေဇဦး

Tuesday, November 4, 2014

ေဆာင္းဆည္းဆာ


       စိတ္ျခင္းဆက္သြယ္မွဳျဖင့္
      ခ်စ္သူ၏ က်ိဳးပဲ့သြားေသာလက္သည္းရွည္ကေလးအား
      ညီညီညာညာညွပ္ေပးရန္ မတတ္သာေသာ္ျငား....။
   
     ေစတသိက္ ၾကိဳးတေခ်ာင္း အေမွာင္ထဲ ပစ္၍
     ၾကိဳးတန္းလမ္းေလွ်ာက္ခဲ့သလို...........။
 
     အက္စ္ပရင္တျပား
     စေကာ့ခ်္တခြက္...
     သက္ျပင္းတဖြာျဖင့္......
     ေဆာင္းဆည္းဆာ အား စတင္ျဖတ္သန္းခဲ့......။
  
   ျငိမ္းေဇဦး

Wednesday, October 29, 2014

  ဩဓိသံေယာဇဥ္

 ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းသီခ်င္းတပုဒ္ရဲ့ သံစဥ္ဟာ
 တိတ္ဆိတ္မွဳပဲ ...

 ကိုက မ်က္စိမွိတ္နားဆင္တတ္ခဲ့ျပီ။

 စိတ္အာရံုထဲက သံေယာဇဥ္ၾကိဳးေတြေလ
 တုန္ခါနွဳန္းျမင့္လို႔ ...
 ရစ္သမ္ေတြျမန္လို႔ ...
 စည္းခ်က္ေတြထပ္မတတ္ ....
 တိတ္ဆိတ္မွဳေတြ တရစပ္
 မရပ္မနား 
 အလ်ားလိုက္ စိမ့္ထြက္ေနတယ္။

 ပ်ံသြားတဲ့ေဆာင္းခိုငွက္ကေလးကို
 နားခဲ့တဲ့သစ္ပင္ေအာက္ကေစာင့္ရသလို
 ေသခ်ာမွဳ ေမာ္လီက်ဴ း ပိန္ပိန္ေလးေတြ
 ေငြ႔ရည္ဖြဲ႔ခဲ့ယံု......။

 နစ္ကိုးတင္းေတြနဲ႔က်ပ္တင္
 အယ္လ္ကိုေဟာေတြနဲ႔ မဟားဒရားေဆးေၾကာထားတဲ့
 ေသြးေၾကာေတြမာက်စ္လာတယ္
 နွလံုးခုန္သံေတြ သတၱဳ ဆန္လာတယ္
 လြမ္းျခင္း ပ်စ္ပ်စ္ေတြ အင္အားျပင္းျပင္းနဲ႔
 တြန္းထိုး လည္ပတ္တယ္...
 နားထဲမွာေတာ့
 မင္းရဲ့ လွဳိက္လွဳိက္လွဲလွဲရယ္သံေလးကိုေတာင့္တတယ္
 အဲသလို ရွင္သန္ရင္း ....
 ေစာင့္ေမွ်ာ္ျခင္းသီခ်င္းေတြနဲ႔.........။

  ျငိမ္းေဇဦး






Monday, October 27, 2014

ခ်စ္သူ႔ေလွ

  လာအိပ္
 ေပါင္ေပၚေခါင္းအံုး
 ပင္လယ္ကိုပုခက္လုပ္
 လွဳိင္းပုတ္သံဂီတန ဲ့ ေမွး
 အပူအပင္ေတြ အေ၀းလႊင့္ပစ္
 ဒီ ေနရာေလး..
 စၾကၤ၀ဠာထဲမွာ  ကိုယ္ေဖ်ာက္ထားတဲ့ေနရာေလးမွာ
 နွစ္ေယာက္ထဲ..။

  စကားတခြန္းမွမေျပာေၾကး
  အသက္ကေလးကို ေျဖးေျဖးရွဴ  ...
  မ်က္လံုးကိုဖြဖြမွိတ္ရင္း
  နွဳတ္ခမ္းေလးန ဲ့ျပံဳး ျပီး အားလံုးကိုေမ့...။


 ျငိမ္းေဇဦး


Thursday, October 9, 2014

Vigorous essence

 

 Autumn is so subtle
 Culmination is so gentle
 Moribund autumn,
 You can hear falling leaves mutter
 while trickling away by the river
 I am sure they will never return
 Spurned,Burned and driven away by you
 Though,they convey their mourning on the way for you...

 Nyein Zay Oo

Wednesday, October 8, 2014

  ေၾကြတဲ့ည


      ေကာင္မေလး မင္းသိလား
     မင္းရင္ခုန္သံေလးကို
     နွဳတ္ခမ္းနဲ႔ ထပ္ခ်ပ္မကြာ
    သိမ္ေမြ႔စြာ ငါနားေထာင္ခ်င္ပါတယ္
     ငါ့ကို ပင္စင္မေပးလိုက္ပါနဲ႔.......။

    မင္းေလးနွယ္ အေ၀းအရပ္က
     ၾကယ္ေတြကိုေငးေနခ်ိန္မွာ
     မင္းေက်ာခိုင္းရာအရပ္က
      ငါ...
     ေဇာက္ထိုး ေၾကြခဲ့ျပီ
     ဒီ တဒဂၤ.......
     မင္းအတြက္အလင္းစေတြ
     ငါ...
     ထားခဲ့တဲ့ည
    မင္းရင္ခုန္သံေလးထဲ
    ငါ ့ရင္ခုန္သံေတြေရာေဖ်ာ္တဲ့ည.....။


      ျငိမ္းေဇဦး
   
   
  

Tuesday, October 7, 2014

လာခဲ့တယ္


 က်ေနာ္ဟာ မမဆီကိုလာခဲ့တယ္၊
 က်ေနာ္ဟာ မမအလာကိုေစာင့္ခဲ့တယ္၊
 ခုေတာ့ က်ေနာ္ဟာ က်ေနာ့္ရဲ့ မ်က္ၾကည္လႊာေပၚမွာ
 မမပံုရိပ္ေလးကို မ်က္ရည္ပူေတြနဲ႔ ပံုေဖာ္ရင္း
 က်ေနာ့္မ်က္လံုးအစံုကိုမွိတ္ထားခဲ့ျပီ
 မမကက်ေနာ့္ကိုျပံဳးျပေနတယ္။

 က်ေနာ့္နဖူးကို နမ္းပါမမ
 က်ေနာ့္ဆံပင္ေတြကို နမ္းပါမမ
 က်ေနာ့္ နွဳတ္ခမ္းကိုနမ္းပါမမ
 က်ေနာ့္ရင္ခြင္ထဲ လွဲခ်လိုက္ပါမမ...။

 သက္ျပင္းေတြအနွဳတ္အသိမ္းျမန္တယ္၊
 ေန႔တာေတြ တေန႔တခါတိုတယ္
 ဒီေဆာင္းအတြက္ ...
 ေယာဂီေရာင္ကာဖီရည္ ခါးခါးေတြလိုတယ္
 အရက္ျပင္းျပင္းေတြ ပုလင္းထဲကေလွ်ာဆင္းလာဖုိ႔လိုတယ္၊

 က်ေနာ္ဟာ မမအလာကိုေစာင့္ေနတယ္မမ
 တခါမွမေတြ႔ၾကတဲ့က်ေနာ္တို႔နွစ္ေယာက္
 ကာဖီေသာက္ စီးကရက္ဖြာ
 ဖရံုေစ့ေလွာ္စား
 နွင္းပါးပါးက်ခ်ိန္မွာ
 တႏၱရဘာ၀နဲ႔ ေပါင္းစညး္ၾကစို႔လား
 မမရယ္...သၾကားမလိုပါဘူး
 မမနွုတ္ခမ္းကခ်ိဳလို႔......
 အိလို႔ ............
 အဲလိုနဲ႔ က်ေနာ္ဟာမမဆီကိုလာခဲ့တယ္။


  ျငိမ္းေဇဦး


Monday, September 29, 2014

ရာမ (အပိုင္း-နွစ္)


 ရာမဟာ ေျမာက္ပိုင္းန ဲ့ျမိဳ႕လည္ ကိုကန္႔လန္႔ၾကီးျဖတ္သြားတဲ့
 ရထားလမ္းကိုေက်ာ္ျပီး ရပ္ကြက္ ေကာင္စီရံုးနဲ႔ သမ၀ါယမဆိုင္ေနာက္ေဖး
 က သူေနတဲ႔ တန္းလ်ားအစုတ္ကေလးဆီကို လမ္းေဘးက သီျပီး ျပန္ေနက်။

 ရာမအိမ္ကိုေရာက္ျပီဆိုတာနဲ႔ မယ္သီတာထက္သူ႔အေပၚေကာင္းတဲ႔သစၥာရွိတဲ့
 မေအးဟာ မီးဖိုေလးဖိုလုိ႔အသင့္ေစာင့္ေနတတ္တယ္။ ရာမဟာ သူ႔ရဲ့မေအးကို
 အျမဲ ျပံဳးျပျပီး သူ႔ဘ၀တခုလံုးမွာအၾကိဳက္ဆံုးသီခ်င္းကေလးရ့ဲ သူအလြတ္ရတဲ့
 အပိုဒ္ကေလးကို သူ႔ရဲ့ေခါင္းၾကီးကို တလွဳပ္လွဳပ္ လွဳပ္ျပီး ဆိုတတ္တယ္
 " မေအးရယ္....ခ်စ္လုိ႔ပါကြယ္...."  တဲ့။

 မေအးဟာသူ႔ရဲ့ လွပနက္ေမွာင္တဲ့ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေတြနဲ႔အညိဳရင့္ရင့္ပါးျပင္ေပၚက
 မေပၚခ်င့္ေပၚခ်င္ ပါးခ်ိဳင့္ကေလးခြက္ေအာင္ သူ႔ရဲ့သြားျဖဴျဖဴေလးေတြ ေပၚတဲ့အထိ
 ျပံဳးျပီး ရာမ လက္ထဲက ဆြဲျခင္း၀ိုင္းကေလးကို ဆြဲယူေနက်။ မေအးကအဲသလိုသူ႔လက္ထဲက   ဆြဲျခင္း၀ိုင္းကေလးကိုယူတိုင္းလဲ ရာမဟာ မေအးရဲ့
 က်မ္းမာဖြံ႔ျဖဳိးေတာင့္တင္းလွတဲ့တင္ပါးၾကီးကို အံၾကိတ္ျပီး ဟင္းကနဲ အသံထြက္ရင္း
 သူ ့ကိုယ္ကိုတျခမ္းေစာင္းသြားတဲ့အထိ အားယူျပီး ဇိြကနဲဖ်စ္ေန ညွစ္ေနက်။ အဲသလိုညွစ္၊ ဖ်စ္တိုင္းလဲ  သူ ့ခါးကေလးပိန္သလို ပိန္မက်သြားတဲ့ တင္ပါးၾကီးမွာ ဟပ္ေနတဲ့ရာမရဲ့လက္ၾကီးကို ဆတ္ကန ဲ  ပုတ္ထုတ္ျပီး ေခြ႔ကနဲ အလြတ္ရုန္းတတ္တဲ့မေအး။

 အလြတ္ရုန္းေပမယ့္ သူ႔လင္ ရာမရဲ့ မ်က္နွာကိုခ်စ္ရည္ေတြရႊမ္းတဲ ့မ်က္လံုးၾကီးေတြနဲ႔  မ်က္ေစာင္းထိုးၾကည့္ေနက်။
 သူတုိ႔ရဲ့အဲဒီမနက္ကေလးေတြမွာ သူတို႔ မီးဖိုေလးေဘးကဗာဒံပင္ကေၾကြမယ့္အရြက္ေတြကေတာင္  ခဏျဖစ္ျဖစ္သခၤါရကို အၾကြင္းမဲ့ လြန္ဆန္ျပီး သူ ့အသက္သူဆြဲဆန္႔ သူ႔အညွာသူ  ဟီးေလးခိုရင္းအဲဒီျမင္ကြင္းကေလးကို ျမင္ျဖစ္ေအာင္ျမင္ျပီးမွ
 ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး၀ဲကနဲ ေ၀့ကနဲေၾကြက်ေနက်။  အဲဒီဗာဒံပင္ေအာက္ေျခက ေခြးပိန္မဟာလဲ တခ်က္မွ  အီသံမေပးပဲကမၻာ့အခမ္းနားဆံုး အလွပဆံုး ေအာ္ပရာ ျပဇာတ္ၾကီးရဲ့ ညွိဳ ့ငင္မွဳေတြေအာက္မွာ
 မွင္သက္မိ ၊ အဖမ္းစားခံ၊ အၾကည္နူးၾကီးၾကည္နူးျပီးအသက္မရွဴ မ်က္ေတာင္မခတ္တန္း
 ေငးေနတဲ့ ပထမတန္း က အပ်ိဳမေလးလို။  အနီးအနားရြာတရြာရြာကဖရဲသီးသည္ေတြနဲ ့ပါလာတဲ့
 သူ႔ကို ကေလးေတြတသိုက္ၾကီးနဲ႔ ပစ္သြားခဲ့တဲ့ေခြးအိုၾကီးကိုေတာင္ လြမ္းဖုိ ့ေမ့သြားသလုိ။

 မေအးနဲ႔ သီတာေဒ၀ီရဲ့ကြာဟခ်က္ကေတာ့ အခ်စ္နဲ႔ပါတ္သက္ရင္ ကမၻာေလာကၾကီးမွာ  မေအးဟာကံအေကာင္းဆံုး၊ သံုးပြင့္ဆိုင္အခ်စ္ေတြလဲမရွိသလို မီးပံုထဲခုန္ဆင္းျပျပီးသူ႔သစၥာတရားကို  သက္ေသထူဖုိ႔လဲမလိုယံုမက သူ႔ရဲ့ေမာင္ေတာ္ရာမဟာ တခါမွ တျခားမိန္းမေတြကို  ရွိတယ္လို႔ေတာင္မထင္ခဲ့ဖူးဘူး။
 ရာမရဲ့ ရာ၀င္အိုးၾကီးလိုပူေနတဲ့ဗိုက္ၾကီးအေပၚက နွလံုးသားၾကီးထဲမွာ  သူ႔အခ်စ္ဆံုးမေအးတေယာက္သာအျမဲရွိတယ္။ မေအးရဲ့ အသံၾသသွ်သွ်ရယ္၊   ရာမ ေစ်းေရာင္းေကာင္းတဲ့ေန႔ေတြမွာတပိုင္းတိတိေသာက္ျဖစ္တဲ့
 ေထြးညိဳဆိုတဲ့ေတာအရက္ဆိုင္က ေတာအရက္ထဲ ရီေ၀မူးယစ္ စြဲမက္ေစတဲ့  နက္ေမွာင္တဲ့မ်က္ခံုးေမႊးေတြ ေအာက္က မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေတြရယ္၊ ေျဖာင့္စင္းတဲ႔နွာတံေအာက္က  ဖူးျပည့္ထူထဲတဲ့ နွဳတ္ခမ္းနွစ္လႊာရယ္
 ရာမစာဖြဲ ့ဖုိ ့အျမဲ ၾကိဳးစားမိေပမယ့္ စကားလံုးေတြ နဲ႔ ေဖာ္ျပမတတ္ေအာင္လွပလံုး၀န္းျပည့္တင္းျပီး  အိက်မေနတဲ့ ရင္သားဆိုင္နွစ္မႊာရယ္၊ေသးက်င္တဲ့ခါးကေလးနဲ႔ ျပည့္တင္းစြင့္ကားတဲ့မေအးရဲ့  တင္သားေတြရယ္ ၊ ျပီးေတာ့ ေျဖာင့္စင္း သန္မာတဲ့ ေပါင္တံေတြန ဲ့ေျခေထာက္ရယ္ ...၊ တခ်ိဳ ့ညေတြရဲ့   လေရာင္ေအာက္မွာထမိန္ေရလ်ားနဲ႔ရာမကိုယ္တိုင္ငင္ေပးတဲ့ေရကို ေရတြင္းေဘးမွာထိုင္ခ်ိဳးေနတဲ့မေအးဟာ  မ်က္နွာေပၚကေရစို ဆံပင္ေတြကို လက္နဲ႔သပ္ျပီးရာမကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ခိ်န္၊  လေရာင္ကိုအားေလ်ာ့ေစတဲ့ခပ္ပါးပါးတိမ္ေတြေလအလွ်င္နဲ ့လြင့္သားခ်ိန္၊ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မေအးရဲ့  အလွမ်က္နွာကို အေပၚစီးကၾကည့္ရင္း မေအးရဲ့ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္းေလးေတြဟာလေရာင္န ဲ့လင္းကနဲ  လက္ကနဲ ျဖစ္သြားခ်ိန္မွာ ရာမဟာ အေ၀းကေခြးအူသံေတြကို လႊမ္းေအာင္ကို  "မေအးရယ္ခ်စ္လုိ ့ပါကြယ္...."ဆိုတဲ့သီခ်င္းစာသားေလးကို ခါးကုိလွဳပ္ ဗိုက္ပူၾကီးကို လွဳပ္   သူ ့ေခါင္းကိုလွဳပ္ျပီး ေအာ္ဟစ္သီဆိုေနက်။

 မေအးေရခ်ိဳးအျပီးမွာ ေရတြင္းေဘာင္ေပၚမွာ တင္ထားတဲ့ သဘက္အေဟာင္းကေလးကိုယူျပီး  သူကိုယ္တိုင္ ကေလးတေယာက္ရဲ့ေခါင္းကိုေရစင္ေအာင္သုတ္ေပးသလို  မေအးရဲ့ရွည္လ်ားနက္ေမွာင္တဲ့ဆံပင္ေတြကို ေရသုတ္ေပးေနက်၊ အဲသလိုေရသုတ္ေပးရင္းလဲ မေအးရဲ့  ထမိန္ရင္လ်ားနဲ႔ေက်ာျပင္ကိုသူ႔ဗိုက္ၾကီးနဲ႕မထိတထိပြတ္ျပီး "မေအးရယ္..ခ်စ္လုိ ့ပါကြယ္.."ဆိုတဲ့သီခ်င္းကို  ဂါထာတပုဒ္ကိုအၾကိမ္တေထာင္ရြတ္မယ္ဆိုတဲ့အဓိဌာန္နဲ႔
 ရြတ္တဲ့သူလို ရြတ္ဆိုျငီးတြားအူျမဴးေနက်။


   ျငိမ္းေဇဦး

ပံုဖ်က္ဖံုးကြယ္ျခင္းေဒသနာ



 သာသနာ့အလံဟာ
 သတိဆြဲ အေလးျပဳ စရာ ျဖစ္ေတာ့မွာလား..
 မရွင္းလို႔ပါ
 ေက်ာင္းဒကာ...။

 အမိ်ဳးဘာသာ သာသနာ
 ေသခ်ာတာေပါ့ ၊ ေစာင့္ထိမ္းမွ
 အဲဒါ..ရင္ထဲက ကိစၥ...
 တေယာက္ခ်င္းရဲ့ဘ၀ဆိုင္ရာ...။

 ဆန္႔က်င္စရာေတြ...
 လူရာမသြင္းခ်င္စရာေတြ
 သိပ္မ်ားလြန္းတဲ့ တိုင္းျပည္ပါ
 ျပည္တြင္းစစ္နဲ႔ ဇိမ္ယစ္ခြင့္ရသြားၾကတဲ့
 ဘာသာေပါင္းစံု လူမိ်ဳးေပါင္းစံုခရိုနီေတြ၊
 နာဂစ္အေျခခံဥပေဒ၊
 လာဘ္ကို ဆယ္ဘ၀စာစားျပီး
  ထြန္းကားလူရာ၀င္ခ်င္ေနတဲ့
 အၾကည္ညိဳခံခ်င္သူ ဓါးျပ ဒီဂရီခ် သူခိုးေတြ ၊
 ပြက္ပြက္ထေနတာမွ
 မျမင္ခ်င့္အဆံုး ...။

 နားလည္တတ္ပါတယ္
 မ်က္နွာၾကီးရာ ဟင္းဖတ္ပါတဲ့ ေလာကမွာ
 ဆန္႔က်င္တာအသာထား
 နသားပါးရားမလုပ္ရင္ကို ေတာ္လွ...
 ပံုဖ်က္ဖုံးကြယ္ၾကကုန္ေလာ့....။


  ျငိမ္းေဇဦး

Thursday, September 25, 2014

ရာမ


 အင္မတန္က်ယ္ေလာင္တဲ့ မိုးၾကိဳးပစ္သံေၾကာင့္ က်ေနာ္နိုးလာတယ္။
 မ်က္လံုးတ၀က္ဖြင့္ျပီး ျပဴတင္းေပါက္ လိုက္ကာ အဟၾကားက
 ေကာင္းကင္ကိုလွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ လွ်ပ္စီးေတြ လက္ေနလိုက္တာ၊
 တန္ခိုးရွင္တပါးပါးက ေကာင္းကင္မဲၾကီးေပၚကေန ေလာကထဲကို အင္မတန္ၾကဲတဲ့  ပိုက္ကြန္ န ဲ့    ပစ္ေနသလို ပဲ ။
 ကြန္ခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာပစ္ေပမယ့္ ငါးတေကာင္မွ မရေသးတဲ့ တံငါသည္လို သူ ့ခမ်ာျဖစ္ေနသလား၊
 ဒါမွမဟုတ္ တခ်က္ပစ္လိုက္တိုင္း ငါးေတြေထြးကနဲေထြးကန ဲရေနလို ့ေလာဘမသတ္နိုင္ျဖစ္ေနသလား။
 မသိဘူး....။

 က်ေနာ္ ေစာင္ဆြဲျခံဳလိုက္ျပီး အိပ္ဖုိ ့ျပန္ၾကိဳးစားတယ္။ မိုးေတြကလဲ သည္းသည္းမည္းမည္းရြာလို ့၊  မိုးစက္က်သံေတြဟာသစ္ေတာက္ငွက္အေကာင္ေပါင္းမ်ားစြာက    သူတုိ ့နွဳတ္သီးေတြန ဲ့တအိမ္လံုးကို ေနရာအနံ႔ကမနားတမ္းဆြေန ေတာက္ေန သလိုမိ်ဳး။
 က်ေနာ္ျပန္အိပ္မရေတာ့ဘူး..။ မိုးသံကုိ နားေထာင္ ရင္း လွ်ပ္စီး ေတြ တျဖန္းျဖန္းလက္ ၊ မိုးၾကိဳးေတြ  တဂ်ိန္းဂ်ိန္းပစ္ေနတဲ့ အျပင္ေလာကၾကီးကို ျပတင္းေပါက္ လိုက္ကာဆြဲဖြင့္ျပီး ေငးေနမိတယ္။

 ေလေတြကလဲ တေ၀ါေ၀ါတိုက္ေနတာ ပန္းပြင့္အၾကီးၾကီးေတြ ပန္ျပီးဥပုဒ္ထြက္ကာစအပ်ိဳၾကီးလိုဟန္န ဲ့  က်ေနာ့္အိမ္ေဘးက ပန္းပြင့္အၾကီးၾကီးေတြပြင့္တဲ့အပင္ၾကီးဟာလဲ ယိမ္းလိုက္ႏဲြ ့လိုက္  န ဲ့ေလဒဏ္မိုးဒဏ္ေအာက္မွာ ေလာကဓံကိုေတာင္ေမ့သြားသလားထင္ရေလာက္ေအာင္ အဲဒီ  ကာလအပိုင္းအျခားေလးမွာ   သူ ့ကိုယ္သူ မက်ိဳးမေက်ျဖတ္သန္းဖို႔ ၾကိဳးစားေနရွာတယ္။

 ေကာင္းကင္ေပၚက ေျမၾကီးဆီကို ေဇာက္ထိုး ဆင္းလာတဲ ့ လွ်ပ္စီးန ဲ့မေရွးမေႏွာင္းမွာ  ဂ်ိမ္းကန ဲေနာက္ဆက္တြဲ  မိုးၾကိဳးပစ္လိုက္သံက အိမ္ေတာင္တုန္သြားသလိုပဲ။
 က်ေနာ့္စိတ္ထဲမွာ ရုတ္တရက္ ဦးရာမ ကိုသတိရသြားမိတယ္..။


 သူ႔နာမည္က ရာမ။ အိႏိၵယႏြယ္ဖြား မိဘနွစ္ပါးကေမြးဖြားလာတဲ့ေမာင္ရာမ၊ မေအးသိပ္ခ်စ္တဲ့ ကိုရာမ ။  သူ ့သားေတြရဲ့ အထင္ၾကီးေလးစားစရာ ေရွ ့ေဆာင္လမ္းျပ ဦးရာမ။
 ညေန ေမွာင္ရီပ်ိဳးစ ၊ ညီအကိုမသိတသိအခ်ိန္ေလာက္ဆို  ဦးရာမတေယာက္ ေပါင္းတည္ဘူတာကိုဆိုက္လာတဲ့ အျမန္ရထားၾကီးေပၚက ရထားၾကီးမရပ္ခင္မွာပဲ  သူ ့ရဲ့  ခႏၶာကုိယ္အတၱေဘာၾကီးနဲ ့ေဇာင့္ကန ဲ....တတြဲ..တြဲက ခုန္ဆင္းလာတတ္တယ္။ကြဲ်ၾကီးတေကာင္  ကဆုန္ဆိုင္းလာသလိုမိ်ဳး ။
 ငါးတန္းထိေတာင္ေက်ာင္းမေနဖူးခဲ့ေပမယ့္ ဦးရာမဟာ လက္ေတြ ့ကေပးတဲ့အသိန ဲ့ အင္နားရွားကို  နဖူးေတြ ့ဒူးေတြ ့ နားလည္တဲ့သူတေယာက္။
 ဘရိတ္အုပ္စ ရထားတြဲၾကီးရဲ့ အရွိန္န ဲ့အတူ ဦးရာမဟာလဲ သူ ့ရဲ့ ၾကက္သားကင္ေတြထည့္ေရာင္းတဲ ့  ဆဲြျခင္း၀ိုင္း ေဟာက္ပက္ကေလးကို ညာလက္မွာခ်ိတ္လို ့ဘယ္လက္န ဲ့ရထားတြဲ တံခါးသံတိုင္ကို  မလႊတ္ေသးပဲ ရထားနဲ ့အတူ လိုက္ေျပးျပီးမွ တေျဖးေျဖးအရွိန္ေလွ်ာ့ရင္း ဗာဒံပင္ၾကီးေတြ တန္းစီေနတ ဲ့  ဘူတာ ပရ၀ဏ္ထဲအေရာက္က် မွ ဘယ္လက္ကိုလႊတ္ျပီး ပလက္ေဖာင္းေပၚမွာ သုတ္သုတ္  သုတ္သုတ္ေလွ်ာက္တယ္။ သူ ့ရဲ့ နက္ေမွာင္ျပီးအဆီျပန္ေနတ ဲ့ မ်က္နွာ၊ ၀ါက်င္ျပီးက်ပ္သပ္ေနတဲ့ စြပ္က်ယ္၊
 မြဲေတအေရာင္ေပ်ာက္ေနတဲ့ ခ်ည္ပုဆိုး ၊ သူ ့အေလးခ်ိန္န ဲ့ သူ ့ေျပးနွဳန္းေတြကို တစက္မွမမွဳတဲ ့ဟန္န ဲ့  ခိုင္မာေနတ ဲ့ တိုင္ယာဖိနပ္။ ဒီတိုင္ယာဖိနပ္ဟာ ဦးရာမရဲ့ေျခေထာက္မွာ သူ ့သားဦးကေလး  မေမြးခင္ကတည္းကရွိခဲ့တာလား က်ေနာ္မသိပါဘူး။ 

 တကယ့္တကယ္မွာေတာ့ အဲဒီ ဦးရာမဟာ က်ေနာ္တုိ ့ျမိဳ ့ကေလးရဲ့ ငယ္ေမြးျခံေပါက္။ အိႏိၵယ  ဆိုတာဘယ္မွာလဲလုိ ့သူ ့ကိုေမးရင္ သူဟာ ရခိုင္ရိုးမေတာင္တန္းၾကီးေတြရွိတဲ့အေနာက္ဖက္ကိုေတာင္  လက္ညွဳိးထိုးျပတတ္တဲ့သူတေယာက္မဟုတ္တဲ ့ဦးရာမ။
 လက္ပံတန္းန ဲ့ျပည္ျမိဳ ့ၾကားထဲက ရထားလမ္းအိုၾကီးေပၚမွာ ေန ့စဥ္ ေခါက္တုန္ ့ေခါက္ျပန္  လြန္းထိုးတတ္တဲ့ဦးရာမဟာ ေဟာဒီပဲခူးရိုးမေတာင္တန္းၾကီးရဲ့ အေနာက္ဖက္ျခမ္းက ျမိဳ ့ေတြအေၾကာင္း ၊  ဘူတာရံုပိုင္ေတြအေၾကာင္း ၊ လက္မွတ္စစ္ေတြအေၾကာင္း၊ မီးရထားပုလိပ္ေတြအေၾကာင္းကို ၊ ဘဂ၀ါဂီတ  ထက္ပို ေနာေၾကတဲ့ဦးရာမ၊ မဟာဘာရတထက္ ပို ယဥ္ပါးတဲ့ဦးရာမ၊  ကရစ္သွ်နားထက္ပိုျပီးသူ ့အေပၚအလႊမး္မိုးခံတဲ့ဦးရာမ။ ဂႏၵီဆိုတာ ေပါင္းတည္ျမိဳ ့ဘူတာရံုအဖီေလးေဘးက  ၾကံရည္ေအးေအးတခြက္ေလာက္မွ သူ မတမ္းတတဲ့  နာမ တခု။
 ေက်ာက္တံခါးဖက္ကမီးနင္းပြဲေတြကို သြားျပီး နံငယ္ပိုင္းန ဲ့ ခုန္ဆြခုန္ဆြမီးနင္းျပခ်င္တဲ့ အဲဒီရာမဆိုတဲ့  ဦးရာမန ဲ့ သူ ့မိသားစုေလးအေၾကာင္း အိပ္မေပ်ာ္နိုင္ေတာ့တာနဲ ့ က်ေနာ္ဆက္ေတြးမိတယ္။
 ရာမဟာ မနက္မိုးလင္းတာန ဲ့ သူ ့ရဲ့ ၾကက္သားကင္ေရာင္းတဲ့ ဆြဲျခင္း၀ိုင္းကေလးန ဲ့ ေစ်းကိုသြားတယ္။  ၾကက္သားသည္ဆီက ၾကက္သားတပိႆ      ာ     ၀ယ္တယ္။  အင္ဖက္စိမ္းနဲ ့ထုတ္ထားတဲ့အဲဒီၾကက္သားကို  သူ ့ဆြဲျခင္း၀ိုင္းကေလးထဲထည့္ျပီး ညာလက္ဖ်ံမွာခ်ိတ္၊  သူေနတဲ့ တန္းလ်ားေလးဆီကို သူျပန္လာတဲ့  လမ္းမွာ မီးျငိမ္းေနတဲ့ ဗီလီေဆးလိပ္ကေလးကို ေတ့ရံုကေလး ကိုက္လို႔   သုတ္ေျခတင္ အိမ္ျပန္ရင္း လမ္းေတြ ့သမွ်  သူ ့အသိမိတ္ေဆြေတြကို သူနွဳတ္ဆက္တယ္။


  ျငိမ္းေဇဦး