ထန္းရည္မူးေတာ့ကြဲ်ခိုးေပၚ
ကမၻာၾကီး နွစ္ေထာင့္တစ္ဆယ့္နွစ္မွာပ်က္ခဲ့ေသာ္...
မဆီမဆိုင္ ထမိန္ မနိုင္ .......
သူ ့ေမကလႊား... အားအားယားယား
ပြားပဲ ပြားနိုင္လြန္းၾက ......။
ဥပုဒ္သည္ေတြ အတင္းေျပာတ ဲ့အနား
ၾကြက္ေၾကာ္၀ါးရင္း ထန္းရည္ မူး တာ
ျပႆနာေတာ့သိပ္မဟုတ္လွပါဘူး ။
သူတို႔ကေတာ့
ေန ့တဓူ၀ အေသးအဖြဲေတြနဲ႔
ေဖာင္ဖြဲ႔ျပီး ေမွ်ာေနၾကတာေပါ့ ။
က်ဳပ္ကေတာ့
ဒီလို ေဆာင္း ဦးဆို
ထန္းရည္ခ်ဳိ တက်ည္ေတာက္
ငရုတ္သီးေျခာက္ နိုင္နိုင္
ၾကက္သြန္ဥၾကီး နိုင္ နိုင္
ဆီနိုင္နုိင္ ေရွာက္ရြက္နိုင္နိုင္နဲ႔
ပဲၾကီးေလွာ္သုတ္ တဇြန္း၀ါးလိုက္
၀ါးခြက္ ေျမွာက္ျပီး တက်ိဳက္ မိ်ဳလိုက္
ၾကြက္ေၾကာ္ ကိုက္လိုက္
နွမ္းဖတ္ခ်ဥ္သုတ္ ကေလး ျမံဳ ့လိုက္
ေဆးေပါ့လိပ္ေလး တဖြာဆြဲလိုက္
အဲသလို...
အင္မတိအင္မတန္နွစ္ျခဳိက္ဖြယ္ မနက္ခင္းေတြ
ခပ္ေထြေထြ ျပန္လိုခ်င္ေသးတာ...............။
ကိုယ့္အထာန ဲ့ကိုယ္ပါ
ဒီလို သာမန္ ထန္းရည္သမား
မူးမ်ားမူးလို႔ကေတာ့ ...
တြံေတးသိန္းတန္ကိုယ္တိုင္ ေလာ္စပီကာတက္ျဖဳတ္ခ်င္စိတ္
ၾကိတ္မနိုင္ခဲမရ
အတံုးလိုက္အတစ္လိုက္ျဖစ္သြားရေစမယ့္ေကာင္
အဲဒီလိုေဟာင္ဗြာလဗြာနဲ႔ ေထြးညိဳကိုလဲ
လြမ္းခ်င္ေသးတာ...။
ခုေတာ့ ထန္းရည္သမား ရွားသြားလိ ု့လား
ၾကြက္က ပဲ ေပါလြန္းသလား မသိ
သတင္းေတြၾကည့္လိုက္တိုင္း ၾကြက္လွဳိင္းၾကီးေတြ လယ္ဖ်က္သတဲ့.....
အမွန္က ၾကြက္သမုိင္း ကို မ်က္ေျချပတ္ေနၾကတာပါ
ဒီၾကြက္ေတြ ျပည္ဖ်က္ေနတာ ၾကာလွေပါ့............။
ျငိမ္းေဇဦး
ေရးသားျခင္းျဖင့္ ေမြ႔ေပ်ာ္သည့္ လူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ စိတ္ကူးေပါက္လွ်င္ ေရးခ်င္ရာေရး၏။
Monday, November 2, 2009
Tuesday, October 27, 2009
အဓြန္ ့ရွည္မွဳမ်ား၏ဇစ္ျမစ္
မီးစာႏွိမ့္ထားတဲ့ ဖန္အိမ္လို
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ျမင္ယံုေလးပဲ.................
ေနခဲ့တဲ့ သူပါ..........
အလွသိပ္ၾကိဳက္ျပီး
ပ်င္းလွပါတယ္ဆိုတဲ့ မိန္းမတေယာက္ရဲ့
မွန္တင္ခုံေၾကးမံုျပင္လို စိတ္ဟာ အစက္အေပ်ာက္ေတြ မ်ားလွျပီ
ဆိုေတာ့လည္း..................
ပါရီျမိဳ ့ဟာ ေဘာင္းဘီခြ်တ္ ပက္လက္လွဲရင္း
ဲ အီဖယ္ေမွ်ာ္စင္ၾကီး ျပျပျပီး ညွိ႔အားေတြ ေကာင္းေနသလို
ထြားကိ်ဳင္း သန္မာ ေနရမွဳေတြ ကို ျငီးေငြ ့လာခဲ့ျပီးသားေပမယ့္.........
ျခံစည္းရိုးအျပင္ကလူအခ်င္းခ်င္း
ငါတို ့ကပိုနီးသူေတြဆိုတဲ႔ ကယ္တင္ရွင္ေတြ ကို ေကာင္းခ်ီးေပးဖို ့
အဲဒီမွာ
ျငိမ္းေဇဦးဟာ ပါရီျမိဳ႔ၾကီးလို မျဖစ္မေန
ေန ... ေန... ပစ္ရေတာ့တာပါပဲ..................။
ျငိမ္းေဇဦး
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ျမင္ယံုေလးပဲ.................
ေနခဲ့တဲ့ သူပါ..........
အလွသိပ္ၾကိဳက္ျပီး
ပ်င္းလွပါတယ္ဆိုတဲ့ မိန္းမတေယာက္ရဲ့
မွန္တင္ခုံေၾကးမံုျပင္လို စိတ္ဟာ အစက္အေပ်ာက္ေတြ မ်ားလွျပီ
ဆိုေတာ့လည္း..................
ပါရီျမိဳ ့ဟာ ေဘာင္းဘီခြ်တ္ ပက္လက္လွဲရင္း
ဲ အီဖယ္ေမွ်ာ္စင္ၾကီး ျပျပျပီး ညွိ႔အားေတြ ေကာင္းေနသလို
ထြားကိ်ဳင္း သန္မာ ေနရမွဳေတြ ကို ျငီးေငြ ့လာခဲ့ျပီးသားေပမယ့္.........
ျခံစည္းရိုးအျပင္ကလူအခ်င္းခ်င္း
ငါတို ့ကပိုနီးသူေတြဆိုတဲ႔ ကယ္တင္ရွင္ေတြ ကို ေကာင္းခ်ီးေပးဖို ့
အဲဒီမွာ
ျငိမ္းေဇဦးဟာ ပါရီျမိဳ႔ၾကီးလို မျဖစ္မေန
ေန ... ေန... ပစ္ရေတာ့တာပါပဲ..................။
ျငိမ္းေဇဦး
Subscribe to:
Posts (Atom)