မ်က္နွာဖံုးမ်ားျဖင့္ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္သျဂိဳၤလ္မွဳ

အသက္အရြယ္က ရွက္ရယ္ ရယ္ ရတဲ႔ ကာလကို
ေျခတေပါင္က်ိဳး ခုန္၀င္ခဲ႔ျပီ။

ဆရာေတာ္ၾကီးက
“ ဟဲ႔ ေမာင္ျငိမ္း အခ်ိဳလား အခ်ဥ္လား..”
ငယ္ငယ္တုန္းက ေန႔လည္စာ ...
ေမးေနက် စကား
“နွစ္ခုလံုးပါဘုရား....”
အဲလို ျပန္ေျဖေနက်
ထည့္ေပးသမွ် ၀က္သား ၊ၾကက္သား
ပဲဟင္း ခ်ဥ္ဟင္း ဟင္းေပါင္းစံုစား
ျပီးေတာ့ဗိုက္ကား
ကြမ္းသီးေတာၾကားက ကြပ္ပ်စ္ေပၚမွာ ဇိမ္ယစ္
ေန႔ခင္းဖက္ ေျခပစ္လက္ပစ္ မိမိရရ
အဲဒီဘ၀ တခါက
ဘာမွ ပူစရာမလို...။

ဆရာေတာ္ၾကီးလဲ ဘ၀နတ္ထံပ်ံလြန္ခဲ႔ျပီ
ေမာင္ျငိမ္းလဲ ငရဲအသစ္စက္စက္ေတြကို ခံုမင္ခဲ႔ျပီ

ခုေနမ်ား ...
ဆရာေတာ္ၾကီးက
ဟဲ့ေမာင္ျငိမ္း အခ်ဳိလား အခ်ဥ္လား ေမးလာရင္ျဖင့္............။


ျငိမ္းေဇဦး

အတၱဖက္ရွင္

လူေတြဟာ ျဖဴ ေကာင္ေတြလို ပဲ
စိတ္ကူး ဆူးေတာင္ေတြ တပ္ဆင္ထားၾကတယ္

ျဖဴနဲ႔ မတူတာက
အခိ်န္မေရြး ခါထုတ္ပစ္လႊတ္လိုက္ဖို႔
အဲဒီဆူးေတြကို စိုက္ထားတာ

စိတ္ခႏၶာမွာ
အတၱမွာ
ဆူးအေခ်ာင္းေပါင္းမ်ားစြာ
မုတ္သုန္ေတာလိုေပါက္ေရာက္

သစ္သီးေကာင္းေတြေၾကြက်တိုင္းလည္း
ဆူးေတြ နဲ႔ ပစ္လႊတ္ခဲ့တယ္
တခ်ိဳ႕သစ္သီးေကာင္းေတြ တည့္တည့္ေၾကြက်
ဆူးေတြနဲ႔ စိုက္လို႔ စားရဖို ့ခက္ခဲ
ဲ
ပိုငယ္တ ဲ့သတၱ၀ါေတြ ျဖတ္ေျပးလႊားတိုင္းလဲ
ဆူးေတြနဲ႔ ပစ္လႊတ္ခဲ့တယ္
သတၱ၀ါငယ္ေတြအတြက္ ဒဏ္ရာအသစ္ေတြ
မျဖစ္သင့္ပဲ ျဖစ္ရ

ၾကီးမားတ ဲ့သားရဲတိရိစာၦန္ေတြ ခ်ဥ္းကပ္တိုင္းလဲ
ေျပးရင္း လႊားရင္း ဆူးေတြနဲ႕ တုန္ ့ျပန္ခဲ့ေပမယ့္
တကယ္ မထိေရာက္တဲ့ဆူးေတြျဖစ္ျပန္ေရာ


အခ်ိန္မ်ားစြာမွာေတာ့
ဆူးေတြဟာ ပို နစ္နစ္ နဲနဲ ဆူး ေနတာက
စိတ္ခႏၶာမွာ...

ဒီေ၀ဒနာနဲ႔ ေနသားက်ခဲ့ၾကတာ
အာရံုေဗဒ အလွ လို႔ေတာင္ ထင္ၾက
ဆူးေတြ ပိုမိုမ်ားျပားလာၾက
လိုၾက
ဆူးေတြ ပိုမို ခြ်န္ျမလာၾက
ခိုင္မာလာၾက

လူေတြဟာ ျဖဴေကာင္ေတြလိုပဲ
ကြဲျပားခ်က္ကေတာ့ တို႔ရဲ့ သန္႕စင္မွဳေတြကို
နွစ္ဖက္ခြ်န္ဆူးေတြတပ္ရင္း ေသြးခ်င္းခ်င္းနီေအာင္
ၾကီးထြားခဲ့ၾကတာေပါ့ ။


ျငိမ္းေဇဦး